Το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΙΝΓΚ) υιοθετεί την πολιτική για τη ανοικτή πρόσβαση σε επιστημονικά άρθρα και δεδομένα

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση,  η απόφαση λήφθηκε από το  Επιστημονικό Συμβούλιο του ΙΝΓΚ, το οποίο έχει επικυρώσει την πολιτική στην τελευταία του συνεδρία.

Η πολιτική του ΙΝΓΚ για την ανοικτή πρόσβαση σε επιστημονικά άρθρα και δεδομένα, προστίθεται, είναι εναρμονισμένη με την ισχύουσα Εθνική Πολιτική Ανοικτής Πρόσβασης στην Επιστημονική Πληροφόρηση στην Κυπριακή Δημοκρατία και τις τρέχουσες πρόνοιες και καλές πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η πολιτική αυτή έχει ως στόχο την άμεση διάχυση των ερευνητικών αποτελεσμάτων και δεδομένων στον ευρύτερο επιστημονικό κύκλο ώστε να επισπεύδεται η έρευνα και η καινοτομία χωρίς τους φραγμούς προσβασιμότητας σε ερευνητικά αποτελέσματα και συμπεράσματα.

Πηγή: www.sigmalive.com 

Ένα νέο εργαλείο για την πρόσβαση στο επιστημονικό περιεχόμενο Ανοικτής Πρόσβασης

Μια νέα μηχανή αναζήτησης που στοχεύει στη σύνδεση με την έρευνα ανοικτής πρόσβασης θα ξεκινήσει αυτό το φθινόπωρο.
Η Get Research (http://gettheresearch.org) θα δώσει τη δυνατότητα εντοπισμού και σύνδεσης  των χρηστών με 20 εκατομμύρια επιστημονικά άρθρα ανοικτής πρόσβασης. Ο ιστότοπος θα κατασκευαστεί από το Impactstory - τον μη κερδοσκοπικό φορέα πίσω από το εργαλείο επέκτασης προγραμμάτων περιήγησης Unpaywall - σε συνδυασμό με το Internet Archive και τη British Library.
Με χρηματοδότηση από την Arcadia Fund, London, UK, ύψους 850.000 δολαρίων, η μηχανή αναζήτησης θα είναι ένας τόπος όπου οι χρήστες θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στην ελεύθερη και αξιόπιστη έρευνα για οτιδήποτε. Τεχνικές τεχνητής νοημοσύνης θα χρησιμοποιηθούν για να σχολιάζουν και να συνοψίζουν το περιεχόμενο, διευκολύνοντας την κατανόηση.

Πηγή: New Tool for Open-Access Research, Lindsay McKenzie, July 9, 2018,
https://www.insidehighered.com/quicktakes/2018/07/09/new-tool-open-access-research

www.ekt.gr

Η Ιταλία διαθέτει δωρεάν onlne 200.000 διάσημα και κλασικά τραγούδια της

Το Υπουργείο Πολιτισμού της Ιταλίας μόλις διέθεσε online δωρεάν χιλιάδες ιταλικά τραγούδια που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο αιώνα.   

Στο canzoneitaliana.it θα βρείτε περίπου 200.000 κομμάτια διαθέσιμα για streaming μετά την παραχώρηση του Κεντρικού Ινστιτούτου Ήχου και Οπτικοακουστικής Κληρονομιάς της Ιταλίας, ICBSA.   

Ο κατάλογος καλύπτει την ιταλική μουσική από το 1900 έως το 2000 και χωρίζεται χρονολογικά, γεωγραφικά και θεματικά.   

Μπορείτε να αναζητήσετε παραδοσιακά τραγούδια από κάθε μία από τις περιοχές της Ιταλίας, να εξερευνήσετε τραγούδια από το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, να εντοπίσετε τις ιταλικές επιτυχίες που χρησιμοποιούνται σε κινηματογραφικές ταινίες ή να επιλέξετε από το αρχείο του φεστιβάλ του Σαν Ρέμο.   

Κάθε τμήμα συνοδεύεται από ιστορικό και μουσικό πλαίσιο, διαθέσιμο σε οκτώ διαφορετικές γλώσσες.   

Σύμφωνα με το Υπουργείο ο κατάλογος θα εμπλουτιστεί περαιτέρω καθώς επιπλέον 5.000 τραγούδια θα προστίθενται κάθε μήνα.   

Ο κατάλογος περιλαμβάνει ιταλική ντίσκο, κλασική μουσική, φολκλόρ αλλά και τραγούδια της Mina, του Αντρεά Μποτσέλι, αλλά ακόμη και Παβαρότι.

Πηγή: www.lifo.gr

OpenAIRE Advance: Ένας πυλώνας του Ευρωπαϊκού Νέφους για την Ανοικτή Επιστήμη

Το OpenAIRE εισήλθε σε μια νέα δημιουργική περίοδο μέσω της έναρξης, από την 1^η Ιανουαρίου 2018, του ευρωπαϊκού έργου OpenAIRE Advance το οποίο συνεχίζει την αποστολή του OpenAIRE για την υποστήριξη της Ανοικτής Επιστήμης/ Ανοικτής Πρόσβασης στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Η ενδυνάμωση του παραδείγματος της Ανοικτής Επιστήμης επιδιώκεται μέσω της περαιτέρω ενίσχυσης της υφιστάμενης υποδομής η οποία αποτελείται από το δίκτυο εθνικών κόμβων (National Open Access Desks/ NOADs) και το δίκτυο των τεχνικών υπηρεσιών, αναδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό το OpenAIRE ως μια αξιόπιστη ηλεκτρονική υποδομή στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Νέφους για την Ανοικτή Επιστήμη (European Open Science Cloud/EOSC).

Στην νέα αυτή περίοδο, ο ρόλος των NOADs (τα οποία αποτελούν την ραχοκοκαλιά του OpenAIRE) θα ενισχυθεί περαιτέρω, με στόχο να ενδυναμωθεί η παρουσία τους σε εθνικό επίπεδο και να αναπτυχθούν οι δεξιότητές τους προκειμένου να αποτελέσουν κεντρικούς δρώντες στα εθνικά οικοσυστήματα Ανοικτής Επιστήμης. Παράλληλα, προβλέπεται η ανάπτυξη των ικανοτήτων τους μέσω της λειτουργία ομάδων εργασίας σε επιμέρους θεματικές (πολιτικές, διαχείριση ερευνητικών δεδομένων, νομικά ζητήματα, εξόρυξη κειμένου και δεδομένων) και η διεύρυνση της λειτουργίας του Helpdesk με την προσθήκη υποστηρικτικού και εκπαιδευτικού υλικού. Σε τεχνικό επίπεδο, το έργο θα επικεντρωθεί στη λειτουργία των TRL8/9 υπηρεσιών και τη ριζική αναβάθμισή τους μέσω της βελτιστοποίησης της απόδοσης και της λειτουργικότητας τους,  καθώς και την υιοθέτηση κύριων δεικτών επιδόσεων (KPIs).

Η προβλεπόμενη συνεργασία με το Elixir-Gr, DARIAH-DE και EPOS-IT θα δημιουργήσει γέφυρες συνεργασίας μέσω της προσέγγισης «η Ανοικτή Επιστήμη ως υπηρεσία». Την ίδια στιγμή, η πρόσβαση σε ένα ιδιαίτερα ευρύ δίκτυο σχολείων θα θέσει τα θεμέλια για την αξιοποίηση από την πλευρά της επιστήμης των πολιτών των ωφελειών της Ανοικτής Επιστήμης, ενώ η λειτουργία του προγράμματος ανοικτής καινοτομίας θα φέρει το OpenAIRE εγγύτερα με την βιομηχανία.

Τέλος, το OpenAIRE θα ενισχύει τον διεθνή ρόλο του μέσω της διεύρυνσης των συνεργασιών του με τη Λατινική Αμερική, την Ιαπωνία, τον Καναδά και την Αφρική.

Η επίσημη έναρξη του έργου πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα μεταξύ 17-19 Ιανουαρίου, παρουσία του συνόλου των εταίρων του έργου.

Περισσότερα για το OpenAIRE Advance: 

https://www.openaire.eu/advance

Πηγή: http://blog.openaccess.gr

Πρόσκληση στην ημερίδα με τίτλο«Ανοικτή Πρόσβαση: η άμεση διάδοση της παραγόμενης επιστημονικής γνώσης»

Η Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Κύπρου στο πλαίσιο της
Παγκόσμιας Εβδομάδας Ανοικτής Πρόσβασης

σας προσκαλεί στην ημερίδα με θέμα:

 

«Ανοικτή Πρόσβαση: η άμεση διάδοση της παραγόμενης επιστημονικής γνώσης»

 

Παρασκευή 27/10/2017, ώρα 08:30 –13:30
Πανεπιστήμιο Κύπρου - Κτήριο Κοινωνικών Δραστηριοτήτων (Αίθουσα 010)

Πρόσκληση και πρόγραμμα ημερίδας

Δήλωση συμμετοχής: 22892168/ library@ucy.ac.cy (μέχρι τις 26/10/17)

Ζωντανή μετάδοση: https://goo.gl/AjFrgX

Η ημερίδα πραγματοποιείται σε συνεργασία με:

Πως οι διαπραγματεύσεις για την ανοιχτή πρόσβαση στη Γερμανία θα μπορούσαν να αλλάξουν το μέλλον των ακαδημαϊκών δημοσιεύσεων

Σε μια αίθουσα συνεδριάσεων του τρίτου ορόφου, με θέα την διάσημη Potsdamer Platz, εκεί που κάποτε υπήρχε το τείχος του Βερολίνου, διαπραγματεύεται το μέλλον των ακαδημαϊκών δημοσιεύσεων. Το σκηνικό είναι κατάλληλο, γιατί αν οι βιβλιοθήκες και οι ακαδημαϊκοί ηγέτες επιτύχουν τους στόχους τους, σύντομα θα πέσει ένα άλλο μεγάλο εμπόδιο: τα paywall που περιβάλλουν τα περισσότερα ερευνητικά άρθρα.

Κατά τα τελευταία 2 χρόνια, περισσότερες από 150 γερμανικές βιβλιοθήκες, πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα έχουν διαμορφώσει ένα ενιαίο μέτωπο που προσπαθεί να αναγκάσει τους εκδότες σε έναν νέο τρόπο επιχειρηματικής δραστηριότητας. Αντί να αγοράζουν συνδρομές σε συγκεκριμένα περιοδικά, τα μέλη της κοινοπραξίας επιθυμούν να πληρώνουν στους εκδότες ένα ετήσιο κατ ‘αποκοπήν ποσό, που καλύπτει το κόστος δημοσίευσης όλων των ερευνών των οποίων οι πρώτοι συγγραφείς ανήκουν σε γερμανικά ιδρύματα. Αυτά τα άρθρα θα είναι ελεύθερα διαθέσιμα σε όλο τον κόσμο. Εν τω μεταξύ, τα γερμανικά ιδρύματα θα έχουν πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενο του εκδοτικού οίκου.

Οι κοινοπραξίες βιβλιοθηκών και πανεπιστημίων στην Ολλανδία, τη Φινλανδία, την Αυστρία και το Ηνωμένο Βασίλειο, προσπάθησαν να επιτύχουν παρόμοιες συμφωνίες, αλλά χρειάστηκε να συμφωνήσουν για λιγότερα από όσα ζήτησαν. Στην Ολλανδία, για παράδειγμα, ο Elsevier, ο μεγαλύτερος ακαδημαϊκός εκδότης στον κόσμο, συμφώνησε να διαθέσει ελεύθερα μόνο το 30% των ερευνών που έχουν δημοσιευθεί από ολλανδικά ιδρύματα μέχρι το 2018 και μόνο μετά από σημαντική αύξηση της ετήσιας συνδρομής των βιβλιοθηκών.

Στη Γερμανία όμως, μια συμφωνία με τον Elsevier φαίνεται ακόμα δύσκολη. Η κοινοπραξία της Γερμανίας, με την ονομασία Projekt DEAL, σχεδιάζει να κρατήσει την θέση της σταθερή και θεωρεί ότι ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα θα μπορούσε να βοηθήσει στην ενεργοποίηση ενός «big flip», μιας παγκόσμιας μετάβασης προς την ανοιχτή πρόσβαση. «Αν λειτουργήσει, θα είναι ένα παράδειγμα για τον υπόλοιπο κόσμο», λέει ένας διαπραγματευτής, ο μαθηματικός Günter Ziegler του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου.

Η προτεινόμενη συμφωνία «δημοσίευσης και ανάγνωσης» όχι μόνο θα έκανε τη γερμανική έρευνα πιο προσιτή, αλλά και θα μείωνε και το κόστος της. Αν και ο αριθμός των περιοδικών πλήρους ανοιχτής πρόσβασης (ΟΑ) αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, χιλιάδες περιοδικά εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το μοντέλο συνδρομής. Συλλογικά, οι ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες του πλανήτη πληρώνουν 7,6 δισεκατομμύρια ευρώ σε συνδρομές για πρόσβαση σε 1,5 έως 2 εκατομμύρια νέες έρευνες ετησίως , ή μεταξύ 3800 και 5000 ευρώ ανά έρευνα, σύμφωνα με εκτίμηση της εταιρείας Max Planck. Αυτό δημιουργεί τεράστιες ευκαιρίες για εκδοτικούς οίκους όπως οι Wiley, SpringerNature και ιδιαίτερα ο Elsevier, οι οποίοι κατέγραψαν 37% περιθώριο κέρδους πέρυσι. «Περίπου το 60% του προϋπολογισμού μας πηγαίνει να πληρώσει αυτούς τους τρεις εκδότες», λέει ο Andreas Degkwitz, διευθύνων βιβλιοθηκονόμος του Πανεπιστημίου Humboldt του Βερολίνου. «Δεν μπορεί να συνεχιστεί.»

Η γερμανική αντιπροσωπεία καθοδηγείται από μια απλή φόρμουλα: Πάρτε τον αριθμό των εγγράφων που έχουν πρώτους συγγραφείς από γερμανικά ινστιτούτα που εκτυπώνονται από έναν εκδότη και πολλαπλασιάστε τον, με μια λογική αμοιβή ανά έρευνα. Αυτό το ποσό είναι που πρέπει να πληρώσει η Γερμανία στον εκδότη -και το σύνολο είναι πιθανό να είναι πολύ χαμηλότερο από τις τρέχουσες δαπάνες για συνδρομές.

Μετά από αρκετούς μήνες διαπραγματεύσεων, o SpringerNature και o Wiley φαίνονται ανοιχτοί σε μια τέτοια συμφωνία, η οποία μοιάζει με την συμφωνία των δύο εταιρειών στην Ολλανδία, λένε οι άνθρωποι που είναι εξοικειωμένοι με τις διαπραγματεύσεις. Τώρα τα μέρη πρέπει να συμφωνήσουν σε ένα αποδεκτό τέλος ανά άρθρο. Το κατώτατο όριο είναι το μέσο τέλος επεξεργασίας άρθρων που χρεώνεται από τα υπάρχοντα περιοδικά της ΟΑ, περίπου € 1300. Το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών, ο κύριος οργανισμός χρηματοδότησης της χώρας, έχει ορίσει ανώτατο όριο € 2000 ανά δημοσιευμένο άρθρο. «Δεν θα μπορέσουμε να φτάσουμε στα [€ 1300], αλλά πρέπει να ξεκινήσουμε σε μια πορεία χαμηλότερων τιμών που μας φέρνει σταδιακά πιο κοντά», λέει ο Degkwitz.

Πόσο πρέπει να κοστίζει ένα επιστημονικό άρθρο;

Οι συνδρομές των βιβλιοθηκών σε όλο τον κόσμο ανέρχονται μεταξύ € 3800 και € 5000 ανά δημοσιευμένο άρθρο περιοδικού. Το Project DEAL στοχεύει να μετρατρέχει όλες τις γερμανικές έρευνες σε ανοιχτής πρόσβασης και να πληρώνει μεταξύ € 1300 και € 2000 ανά άρθρο. Σύμφωνα με παρόμοιες συμφωνίες, τα ολλανδικά πανεπιστήμια πληρώνουν μεταξύ € 1300 και € 4000 ανά άρθρο, αλλά πολλά από τα πιο ακριβά περιοδικά συνδρομών δεν περιλαμβάνονται.

Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις με το Elsevier αποδείχθηκαν πιο δύσκολες. «Ο Elsevier είναι ο μεγαλύτερος από αυτούς τους τρεις εκδότες και πρόκειται να χάσει τα περισσότερα», λέει ο Degkwitz. Την 1η Ιανουαρίου 2017, όταν έληξε η αρχική προθεσμία, οι συνδρομές του Elsevier διακόπηκαν σε περισσότερα από 60 ιδρύματα, αν και ο Elsevier επέτρεψε την πρόσβαση τον Φεβρουάριο, ενώ οι συνομιλίες συνεχιζόταν. Οι διαπραγματεύσεις σταμάτησαν και πάλι τον Μάρτιο και ο Elsevier έκανε μια νέα προσφορά στις αρχές Ιουλίου » που δεν έφτασε ούτε καν κοντά στα αιτήματά μας», λέει ο εκπρόσωπος της DEAL Antje Kellersohn, διευθυντής της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ.

Ο Elsevier θέλει μια συμφωνία, λέει ο Nick Fowler, διευθύνων σύμβουλος ερευνητικών δικτύων στο κεντρικό κτήριο της εταιρείας στο Άμστερνταμ, αλλά το μοντέλο «δημοσίευσης και ανάγνωσης» δεν είναι ρεαλιστικό. Ο Elsevier είναι ευτυχής που οι Γερμανοί συγγραφείς πληρώνουν για να κάνουν τα άρθρα τους ανοιχτής πρόσβασης, λέει, αλλά οι γερμανικές βιβλιοθήκες δεν μπορούν να περιμένουν ότι αυτές οι πληρωμές θα καλύπτουν επίσης την πρόσβαση στις έρευνες από  όλο τον υπόλοιπο κόσμο.

Η εταιρεία έχει κάνει παραχωρήσεις σε άλλα σημεία, αλλά η άρνησή της να συμφωνήσει σε αυτό το σημείο, έχει κάνει την ακαδημαϊκή πλευρά εκνευρισμένη. «Είναι σαν να βρίσκεστε σε έναν αντιπρόσωπο αυτοκινήτων, όπου προσπαθείτε να αγοράσετε ένα αυτοκίνητο, αλλά ο πωλητής συνεχίζει να προσπαθεί να σας πουλήσει μια άμαξα», λέει ο Ziegler. «Τους λέτε» δεν θέλω άμαξα, θέλω ένα αυτοκίνητο. «Και σας λέει:» Λοιπόν, αν αγοράσετε αυτό το μεταφορικό μέσο, ​​θα σας δώσουμε δωρεάν αυτό το άλογο.

Ο Elsevier διαφωνεί επίσης με μια δεύτερη απαίτηση από τα γερμανικά θεσμικά όργανα: Θέλουν η τελική διαπραγμάτευση να είναι δημόσια. Ο Elsevier απαιτεί σχεδόν πάντα από τις βιβλιοθήκες να διατηρούν εμπιστευτικές τις συμφωνίες τιμών με την εταιρεία. Αλλά η διαφάνεια αυξάνει την ευαισθητοποίηση σχετικά με το κόστος δημοσίευσης και συμβάλλει στην τόνωση του ανταγωνισμού, λέει ο Leo Waaijers, δικηγόρος της ΟΑ και συνταξιούχος βιβλιοθηκονόμος στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Ντέλφτ της Ολλανδίας. Χάρη σε πολλούς νομικούς αγώνες, οι αμοιβές των περιοδικών στην Ολλανδία έγιναν δημόσιες, και οι υπολογισμοί έδειξαν ότι ο Elsevier χρεώνει δύο ή τρεις φορές περισσότερα χρήματα ανά άρθρο από τους ολλανδούς συγγραφείς όπως οι τρεις άλλοι μεγάλους εκδότες.

Η Γερμανία είναι μια πολύ μεγαλύτερη αγορά από ότι η Ολλανδία, και οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις μπορεί να είναι η καλύτερη ευκαιρία των Ευρωπαίων ακαδημαϊκών για το “Big flip” . Ήδη η Συνδιάσκεψη των Πρυτάνεων της Σλοβενίας ενέκρινε ψήφισμα για να χρησιμοποιήσει την προσέγγιση του Projekt DEAL στις διαπραγματεύσεις με το Wiley και το SpringerNature ξεκινώντας από το 2018 και με το Elsevier το 2019. Αλλά ο Fowler αμφιβάλλει για το γεγονός ότι η προσέγγιση του Project DEAL θα προσελκύσει και άλλους μιμητές: Οι μεγαλύτεροι χρηματοδότες ερευνών στις ΗΠΑ, όπως το National Institutes of Health και το National Science Foundation, έχουν επίσημες πολιτικές που υποχρεώνουν μια έρευνα να παραμείνει πίσω από ένα paywall για ένα χρόνο μετά τη δημοσίευση.

Για να επιτύχει, λέει ο Waaijers, οι Γερμανοί διαπραγματευτές θα  πρέπει να είναι πρόθυμοι να αποχωρήσουν χωρίς συμφωνία. Τα μέλη της DEAL λένε ότι είναι πρόθυμα. Από τον Ιούνιο, οι ερευνητές και οι πανεπιστημιακοί στο Βερολίνο, στην περιοχή της Baden-Wurttemberg και στο ισχυρό Ινστιτούτο Robert Koch, έχουν δηλώσει όλοι ότι δεν θα ανανεώσουν τις συνδρομές τους στο Elsevier μετά τη λήξη τους τον Δεκέμβριο. Εάν ο Elsevier διακόψει ξανά την πρόσβαση, οι Γερμανοί ερευνητές που επιθυμούν να διαβάσουν άρθρα από περιοδικά του Elsevier, μεταξύ των οποίων τα  Cell, The Lancet και Physics Reports, θα πρέπει να καταφύγουν σε μέτρα όπως δανεισμούς ανάμεσα σε βιβλιοθήκες – ή να πάνε στο SciHub.

«Τελικά, πρόκειται για υπομονή», λέει ο Degkwitz. Η Γερμανία έχει δείξει από παλιά το πόσο υπομονετική μπορεί να είναι όταν ασχολείται με έναν τοίχο.

Πηγή: www.sciencemag.org, mycontent.ellak.gr

How to access a million stunning, copyright-free antique illustrations released by the British Library

What would you do with a million free images?

In keeping with its ambition to become the world’s most open institution of its kind, the British Library has released over a million public domain illustrations and other images to the public through Flickr for anyone to reuse, remix or repurpose. So far, these images, which range from Restoration-era cartoons to colonial explorers’ early photographs, have been used on rugs, album covers, gift tags, a mapping project, and an art installation at the Burning Man festival in Nevada, among other things.

The project, started in 2013, uses the library’s “Mechanical Curator” to randomly choose images or curiosities from public domain books in its digitized collection, which includes over 65,000 books from the 17th, 18th and 19th centuries. The Mechanical Curator was created in the Library’s own lab, and you can see it in action on a Twitter bot, which publishes an image every hour.

Browsing the collection is thrilling, like venturing into a wild and treasure-filled thicket without a map.

Image taken from page 195 of 1780’s “Local Poetry. Songs and poems, relating to the town and county of Newcastle upon Tyne, or incidents connected therewith.” (The British Library)

Image taken from page 73 of “Letters from the Land of the Rising Sun,” from 1894. (The British Library)

Image taken from page 268 of “Manners and Customs of the ancient Egyptians, 1837.” (The British Library)

Crowd-sourced classification

This incredible visual bounty includes maps, drawings, illustrations, handwritten letters, geological diagrams, cartoons, comics, posters, and decorative scrolls.

While each image on Flickr links back to a PDF of the source book, the sheer volume means that librarians cannot have a good handle on the nature of each image that the Mechanical Curator has flagged. The random collection functions like the richest, most expansive Pinterest board on the internet—and it’s constantly growing. So the library has sought the public’s help to sort through and classify the cascade of images on Flickr.

“The response has been extraordinary, and we certainly didn’t anticipate that these hidden, undescribed images would appeal to so many,” said Ben O’Steen who is the technical lead of the British Library Labs and creator of the Mechanical Curator.

Dive in!

O’Steen tells Quartz that to date, the collection has garnered over 267 million views, and over 400,000 tags have been added to images on Flickr by users. Through a “tagathon” with the Wikimedia UK community, the Library discovered over 50,000 maps in the collection, which they are now in the process of fitting into a modern map.

(The British Library)

Image taken from page 65 of “Lays of Modern Oxford, by Adon,” from 1874. (The British Library)

Christmas labels, rugs, a Burning Man mural

So how have people been using the images? Because they are in the public domain and authors technically have no obligation to credit the Library, the sky is the limit. The images have been used on stickers, coloring books, games, music album covers and, inevitably a few Photoshop-enabled gags.

O’Steen said that personally he had made Christmas labels with some strange and unusual images in the collection. He also took an illustration of ships coming to shore and had it printed it on a rug.

Artists have also had some fun with the images.

A collage made from faces from the collection (Mario Klingemann)

Last year David Normal created four illuminated murals by remixing hundreds of Victorian-era images from the British Library’s collection. Normal’s work, “Crossroads of Curiosity” was exhibited at the Burning Man Festival last year, and is currently installed in the British Library’s outdoor piazza.

“Crossroads of Curiosity” by David Normal, exhibited at the Burning Man 2014 festival in Nevada.(The British Library)

Crossroads of Curiosity at the British Library. (Duilio Marconi)

Here’s the artist explaining how the “lightbox murals” were made:

“We are looking for new, inventive ways to navigate, find and display these unseen illustrations,” said O’Sheen. The Library is hoping that the rich trove of visual material will create alluring starting points for both scholarly and artistic projects.

Although the books were no longer protected by copyright, their obscurity was cloaking them from public attention. By making the images freely available, the idea is to give them back to the public, and thereby make them important again.

Source: qz.com