Κλασικά… απελευθερωμένα

Διάσημα έργα του 1923 δεν βρίσκονται πια υπό καθεστώς προστασίας και μπαίνουν στη δημόσια σφαίρα χρήσης 

Πριν από σχεδόν έναν αιώνα, ο εκδότης Αλφρεντ Α. Κνοπφ κυκλοφόρησε ένα μικρό βιβλίο με πνευματικά τσιτάτα, γραμμένο από έναν άγνωστο τότε λιβανεζοαμερικανό ποιητή και ζωγράφο, τον Χαλίλ Γκιμπράν.

Μιας και ο «Προφήτης» ήταν ένα παράτολμο σχετικά έργο για τον εκδοτικό του οίκο, ο Κνοπφ το έβγαλε σε μόλις 1.500 αντίτυπα. Ωστόσο, προς έκπληξή του, το βιβλίο γνώρισε τελικά μεγάλη επιτυχία και κατέληξε να πουλήσει περισσότερα από εννιά εκατ. αντίτυπα μόνο στη Βόρεια Αμερική.

Τα χρόνια πέρασαν, το βιβλίο συνέχισε να είναι ευπώλητο, ωστόσο το κοινό μπορούσε να το γνωρίσει μόνο μέσα από τις διαφορετικές εκδόσεις που επιμελούταν ο εκδοτικός οίκος Κνοπφ, μιας κι αυτός είχε τα δικαιώματα του έργου.

Ολα αυτά, ωστόσο, ίσχυαν μέχρι χθες, οπότε ο «Προφήτης» μαζί με τα κείμενα κι άλλων μεγάλων συγγραφέων απαλλάχθηκαν από τους περιορισμούς των πνευματικών δικαιωμάτων και μπήκαν στη δημόσια σφαίρα χρήσης. Ετσι, πέρα από το έργο του Γκιμπράν, το ευρύ κοινό θα έχει πρόσβαση επίσης σε εκδόσεις βιβλίων των Αγκαθα Κρίστι, Μαρσέλ Προυστ, Γουίλα Κάθερ, Ντ.Χ. Λόρενς, Τζόζεφ Κόνραντ, Ιντιθ Γουόρτον, Ρόμπερτ Φροστ και Γουάλας Στίβενς.

Χρονιά – σταθμός

Το 2019 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί χρονιά – σταθμός για τα πνευματικά δικαιώματα στην Αμερική. Κι αυτό γιατί για πρώτη φορά ύστερα από τουλάχιστον δύο δεκαετίες, ένας μεγάλος αριθμός έργων που μέχρι πρόσφατα βρισκόταν υπό καθεστώς προστασίας παύει να αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας. Οσο κι αν για τους εκδότες και τους διαχειριστές των δικαιωμάτων η εξέλιξη αυτή είναι ένα σαφές οικονομικό πλήγμα και μια αμφισβήτηση της κυριαρχίας τους πάνω σε αναγνωρίσιμα έργα, δεν ισχύει το ίδιο και για το ευρύ κοινό.

Οι αναγνώστες από εδώ και πέρα θα έχουν την ευκαιρία να διαλέξουν την έκδοση της αρεσκείας τους μέσα από μια σαφώς μεγαλύτερη γκάμα κυκλοφοριών. Επιπλέον, οι νέοι δημιουργοί, ακόμα και οι συγγραφείς, θα μπορούν πλέον πιο εύκολα να δημιουργούν φρέσκες ιστορίες που βασίζονται σε κλασικά κείμενα χωρίς να ριψοκινδυνεύουν να μηνυθούν.

Αυτή η ξαφνική αλλαγή πλεύσης ως προς τα πνευματικά δικαιώματα συνδέεται άμεσα με τη νομοθεσία που είχε περάσει το αμερικανικό Κογκρέσο το 1998 και προέβλεπε την επέκταση της ισχύος των δικαιωμάτων για 20 χρόνια. Ο συγκεκριμένος νόμος εφαρμόστηκε σε περιπτώσεις έργων που εκδόθηκαν από το 1923 έως το 1977 και από τα 75 πήγε τα χρόνια προστασίας τους στα 95.

Τώρα που το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα παρήλθε, αναμένεται να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου για τις εκδόσεις. Πλέον κάθε Ιανουάριος θα σηματοδοτεί μια νέα ζωή για βιβλία, ταινίες, μουσικές και θεατρικά έργα που θα γίνονται δημόσιο αγαθό. Τα επόμενα χρόνια, οι επιπτώσεις αυτής της πραγματικότητας θα είναι μεγάλες, αφού η δεκαετία του ’20 ήταν ιδιαίτερα παραγωγική, με την εμφάνιση μεγάλων συγγραφέων όπως ο Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, ο Ερνεστ Χέμινγουεϊ και η Βιρτζίνια Γουλφ.

Μόλις τα έργα περάσουν και επίσημα στη δημόσια σφαίρα, τότε οποιοσδήποτε θα μπορεί να πουλάει ηλεκτρονικά, ηχητικά ή έντυπα αντίγραφά τους στο Amazon. Οι φαν της λογοτεχνίας θα μπορούν να δημιουργούν τα δικά τους σίκουελ και spin-offs ή να διακινούν τις προσωπικές τους εκδοχές των διηγημάτων. Οι παραγωγοί στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο θα μπορούν να μεταφέρουν τις ιστορίες στη μικρή και μεγάλη οθόνη αντίστοιχα χωρίς να χρειάζεται να εξασφαλίσουν κάποια ειδική άδεια. Αντίπαλοι εκδοτικοί οίκοι αν το επιθυμούν θα εκδίδουν νέους τόμους και φοιτητές να δημοσιεύουν σχετικές μελέτες τους. Ασφαλώς η τιμή πώλησης των βιβλίων θα πέσει σημαντικά ενώ δεν θα λείψουν και οι δωρεάν κυκλοφορίες τους στο Διαδίκτυο.

Νέες εκδόσεις

Τις ερχόμενες εβδομάδες, το Google Books, που ήδη έχει στην κατοχή του σκαναρισμένα 30 εκατομμύρια βιβλία, θα δημοσιεύσει δωρεάν ψηφιακές εκδοχές έργων του 1923, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται τα «Ο Ταρζάν και η πόλη του χρυσού» του Εντγκαρ Μπάροους και «Τα χρόνια της αθωότητας» της Ιντιθ Γουόρτον. Εκδοτικοί οίκοι όπως ο Open Road Media ετοιμάζει e-books όπως τον «Προφήτη» του Γκιμπράν, το «Εκείνο, Εγώ και Υπερεγώ» του Φρόιντ και «Εγκλημα στο Γκολφ» της Αγκαθα Κρίστι.

Τον «Προφήτη» θα μπορεί να τον βρει τον κοινό επίσης σε νέα έκδοση του οίκου Penguin μαζί με τη «Φυλακισμένη» του Προυστ. Ο οίκος Vintage Classics ετοιμάζει νέα κυκλοφορία του «Νιου Χαμσάιρ» του Ρόμπερτ Φροστ (η οποία θα περιλαμβάνει επίσης σκίτσα του και κάποια από τα πιο γνωστά του ποιήματα) μαζί με το «Whose body» της Ντόροθι Σάγερς και τρεις διαφορετικές εκδόσεις κλασικών διηγημάτων της Αγκαθα Κρίστι. 

Πηγή: www.in.gr

ΥΠΕΡΣΥΝΔΕΣΜΟΙ (HYPERLINKS) ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ: ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Σε ποιες περιπτώσεις δε συνιστά «παρουσίαση στο κοινό» η τοποθέτηση σε ιστότοπο υπερσυνδέσμου προς έργα προστατευόμενα από το δικαίωμα του δημιουργού χωρίς την άδεια του δημιουργού.

Το Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε σήμερα (υπόθεση C-160/15 GS Media BV κατά Sanoma Media Netherlands BV, Playboy Enterprises International Inc., Britt Geertruida Dekker) ότι η τοποθέτηση σε ιστότοπο υπερσυνδέσμου προς έργα προστατευόμενα από το δικαίωμα του δημιουργού και δημοσιευθέντα σε άλλον ιστότοπο χωρίς την άδεια του δημιουργού δεν συνιστά «παρουσίαση στο κοινό» όταν το πρόσωπο που τοποθετεί τον εν λόγω σύνδεσμο ενεργεί για μη κερδοσκοπικό σκοπό και χωρίς να γνωρίζει τον παράνομο χαρακτήρα της δημοσίευσης των οικείων έργων.

Αντιθέτως, σύμφωνα με το ΔΕΕ, σε περίπτωση που οι υπερσύνδεσμοι αυτοί παρέχονται για κερδοσκοπικό σκοπό, η γνώση του παράνομου χαρακτήρα της δημοσίευσης στον άλλον ιστότοπο θα πρέπει να τεκμαίρεται.

Ιστορικό

Η GS Media εκμεταλλεύεται τον ιστότοπο GeenStijl, στον οποίο αναρτώνται, σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέχει η εν λόγω ιστοσελίδα, «ειδήσεις, σκανδαλιστικές αποκαλύψεις και δημοσιογραφική έρευνα σχετικά με διασκεδαστικά θέματα σε παιχνιδιάρικο τόνο» και ο οποίος αποτελεί έναν εκ των δέκα δημοφιλέστερων ιστότοπων επικαιρότητας στις Κάτω Χώρες.

Το 2011, η GS Media δημοσίευσε ένα άρθρο και έναν υπερσύνδεσμο ο οποίος παρέπεμπε τους αναγνώστες σε αυστραλιανό ιστότοπο όπου ήταν διαθέσιμες φωτογραφίες της Britt Geertruida Dekker. Οι φωτογραφίες αυτές είχαν δημοσιευτεί στον αυστραλιανό ιστότοπο χωρίς τη συναίνεση της Sanoma, εκδότριας του μηνιαίου περιοδικού Playboy η οποία είναι κάτοχος των δικαιωμάτων δημιουργού των επίμαχων φωτογραφιών. Παρά τις οχλήσεις της Sanoma, η GS Media αρνήθηκε να αποσύρει τον επίμαχο υπερσύνδεσμο. Όταν ο αυστραλιανός ιστότοπος απέσυρε τις φωτογραφίες κατόπιν σχετικής αίτησης της Sanoma, η GeenStijl δημοσίευσε νέο άρθρο το οποίο περιείχε και αυτό έναν υπερσύνδεσμο προς άλλον ιστότοπο, από τον οποίο ήταν δυνατή η πρόσβαση στις εν λόγω φωτογραφίες. Και ο τελευταίος αυτός ιστότοπος ικανοποίησε το αίτημα της Sanoma για απόσυρση των φωτογραφιών. Στην πλατφόρμα επικοινωνίας του ιστότοπου GeenStijl, οι χρήστες του τοποθέτησαν εν συνεχεία νέους συνδέσμους που οδηγούσαν σε άλλους ιστοτόπους στους οποίους ήταν διαθέσιμες οι επίμαχες φωτογραφίες.

Κατά τη Sanoma, η GS Media προσέβαλε το δικαίωμα δημιουργού. Επιληφθέν κατ’ αναίρεση, το Hoge Raad der Nederlanden (Ανώτατο Δικαστήριο των Κάτω Χωρών) υποβάλλει συναφώς αίτηση προδικαστικής απόφασης στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, δυνάμει οδηγίας της Ένωσης, κάθε πράξη παρουσίασης έργου προς το κοινό πρέπει να πραγματοποιείται με την άδεια του κατόχου του δικαιώματος του δημιουργού (Οδηγία 2001/29/ΕΚ(link is external)).

Εντούτοις, το Hoge Raad επισημαίνει ότι στο διαδίκτυο καθίσταται προσβάσιμη πληθώρα έργων που δημοσιοποιήθηκαν χωρίς άδεια του κατόχου του δικαιώματος του δημιουργού. Για τον φορέα εκμετάλλευσης ενός ιστότοπου δεν θα είναι πάντοτε εύκολο να εξακριβώσει αν ο δημιουργός έχει δώσει την άδειά του.

Απόφαση

Με τη σημερινή του απόφαση, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, δυνάμει της εν λόγω οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να μεριμνούν ώστε να παρέχεται στους δημιουργούς το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν κάθε παρουσίαση στο κοινό των έργων τους. Ταυτοχρόνως, η οδηγία αυτή αποβλέπει στη διατήρηση μιας κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ, αφενός, του συμφέροντος των κατόχων δικαιωμάτων του δημιουργού και, αφετέρου, της προστασίας των συμφερόντων και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών προστατευομένων αντικειμένων, ειδικότερα δε της ελευθερίας έκφρασης και πληροφόρησης, καθώς και του γενικού συμφέροντος.

Το Δικαστήριο υπενθυμίζει τη νομολογία του βάσει της οποίας η έννοια της «παρουσίασης στο κοινό» συνεπάγεται κατά περίπτωση εκτίμηση, στο πλαίσιο της οποίας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πλείονα παραπληρωματικά κριτήρια. Μεταξύ των κριτηρίων αυτών περιλαμβάνεται ειδικότερα, πρώτον, ο ηθελημένος χαρακτήρα της παρέμβασης. Έτσι, ο χρήστης προβαίνει σε πράξη παρουσίασης οσάκις παρεμβάλλεται, με πλήρη επίγνωση των συνεπειών της συμπεριφοράς του, για να παράσχει στους πελάτες του πρόσβαση σε προστατευόμενο έργο. Δεύτερον, η έννοια του «κοινού» αναφέρεται σε έναν απροσδιόριστο αριθμό δυνητικών αποδεκτών, ενώ εξάλλου προϋποθέτει και έναν αρκετά μεγάλο αριθμό προσώπων. Τρίτον, έχει σημασία αν μια παρουσίαση στο κοινό έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα.

Το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι η προγενέστερη νομολογία(link is external) του αφορούσε μόνον την τοποθέτηση υπερσυνδέσμων προς έργα ελευθέρως διαθέσιμα σε άλλον ιστότοπο με τη συναίνεση του δικαιούχου και ότι, ως εκ τούτου, από τη νομολογία αυτή δεν μπορεί να συναχθεί ότι η τοποθέτηση τέτοιων υπερσυνδέσμων εκφεύγει αυτομάτως της έννοιας της «παρουσίασης στο κοινό» όταν τα επίμαχα έργα έχουν δημοσιευτεί στον άλλον ιστότοπο χωρίς τη συναίνεση του δικαιούχου.

Εντούτοις, όσον αφορά την τελευταία αυτή περίπτωση, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι το διαδίκτυο έχει ιδιαίτερη σημασία για την ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης καθώς και ότι οι υπερσύνδεσμοι συμβάλλουν στην ορθή του λειτουργία καθώς και στην ανταλλαγή απόψεων και πληροφοριών. Εκτός αυτού, το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι ενδέχεται να αποδειχθεί δύσκολο, ιδιαιτέρως για τους ιδιώτες που επιθυμούν να τοποθετήσουν τέτοιους συνδέσμους, να εξακριβωθεί αν πρόκειται για προστατευμένα έργα και, αναλόγως της περίπτωσης, αν οι κάτοχοι των δικαιωμάτων δημιουργού των έργων αυτών έχουν επιτρέψει τη δημοσίευσή τους στο διαδίκτυο.

Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων αυτών, το Δικαστήριο κρίνει ότι, για την κατά περίπτωση εκτίμηση της «παρουσίασης στο κοινό», πρέπει, όταν η τοποθέτηση σε ιστότοπο ενός υπερσυνδέσμου προς έργο ελευθέρως διαθέσιμο σε άλλον ιστότοπο πραγματοποιείται από πρόσωπο το οποίο, πράττοντας τούτο, δεν επιδιώκει κερδοσκοπικό σκοπό, να λαμβάνεται υπόψη η περίσταση ότι το πρόσωπο αυτό δεν γνωρίζει, και δεν μπορεί ευλόγως να γνωρίζει, ότι το οικείο έργο είχε δημοσιευθεί στο διαδίκτυο χωρίς την άδεια του κατόχου των δικαιωμάτων δημιουργού. Πράγματι, το πρόσωπο αυτό δεν ενεργεί κατά κανόνα με απόλυτη επίγνωση των συνεπειών της συμπεριφοράς του προκειμένου να παράσχει σε τρίτους πρόσβαση σε έργο παρανόμως δημοσιευθέν στο διαδίκτυο.

Αντιθέτως, όταν αποδεικνύεται ότι το πρόσωπο αυτό γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι ο υπερσύνδεσμος που τοποθέτησε παρέχει πρόσβαση σε έργο παρανόμως δημοσιευθέν, για παράδειγμα λόγω του ότι ενημερώθηκε σχετικά από τους κατόχους του δικαιώματος του δημιουργού, τότε πρέπει να γίνει δεκτό ότι η τοποθέτηση του συνδέσμου αυτού συνιστά «παρουσίαση στο κοινό». Το ίδιο ισχύει στην περίπτωση κατά την οποία ο σύνδεσμος αυτός παρέχει στους χρήστες τη δυνατότητα να παρακάμψουν περιοριστικά μέτρα που έχει λάβει ο ιστότοπος στον οποίο βρίσκεται το προστατευόμενο έργο προκειμένου να περιοριστεί η πρόσβαση του κοινού στους συνδρομητές του και μόνον.

Επιπλέον, όταν η τοποθέτηση υπερσυνδέσμων γίνεται για κερδοσκοπικό σκοπό, ευλόγως αναμένεται από το πρόσωπο που την πραγματοποιεί ότι θα προβεί στους αναγκαίους ελέγχους ώστε να βεβαιωθεί ότι το οικείο έργο δεν έχει δημοσιευτεί παρανόμως. Ως εκ τούτου, θεωρείται κατά τεκμήριο ότι η τοποθέτηση των υπερσυνδέσμων πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επίγνωση τόσο του γεγονότος ότι το έργο είναι προστατευόμενο όσο και του ενδεχομένου ο κάτοχος του δικαιώματος του δημιουργού να μην έχει επιτρέψει τη δημοσίευσή του στο διαδίκτυο. Υπό τις περιστάσεις αυτές, και υπό τον όρο ότι το ανωτέρω τεκμήριο δεν ανατρέπεται, η πράξη που συνίσταται στην τοποθέτηση υπερσυνδέσμου προς έργο παρανόμως δημοσιευθέν στο διαδίκτυο αποτελεί «παρουσίαση στο κοινό».

Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι η GS Media τοποθέτησε τους υπερσυνδέσμους προς τα αρχεία που περιείχαν τις φωτογραφίες για κερδοσκοπικό σκοπό καθώς και ότι η Sanoma δεν είχε επιτρέψει τη δημοσίευση των φωτογραφιών αυτών στο διαδίκτυο. Επιπλέον, όπως προκύπτει από την εξιστόρηση των πραγματικών περιστατικών που περιλαμβάνει η απόφαση του Hoge Raad, η GS Media γνώριζε τον παράνομο χαρακτήρα της δημοσίευσης, οπότε δεν μπορεί να ανατρέψει το τεκμήριο ότι η τοποθέτηση των επίμαχων συνδέσμων πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επίγνωση του παράνομου χαρακτήρα της εν λόγω δημοσίευσης.

Κατά συνέπεια, και υπό την επιφύλαξη των επαληθεύσεων που απόκειται στο Hoge Raad να πραγματοποιήσει, η GS Media, στο μέτρο που τοποθέτησε τους επίμαχους συνδέσμους, προέβη σε «παρουσίαση στο κοινό».

Ολόκληρη την αποφαση μπορείτε να βρείτε εδώ(link is external).

 Πηγή: www.lawspot.gr

Το Met παρέχει δωρεάν πρόσβαση σε 400.000 ψηφιακές εικόνες

Ερευνητές, εκδότες, φοιτητές, καλλιτέχνες μπορούν να χρησιμοποιήσου ελεύθερα αυτό το τεράστιο οπτικό αρχείο

Lock, 18th century, French, gilt bronze, 7 x 8 inches (New York: Metropolitian Museum of Art, Gift of J. Pierpont Morgan, 1906

 

Ο Thomas P. Campbell,  Διευθυντής και Διευθύνων Σύμβουλος του The Metropolitan Museum of Art, ανακοίνωσε σήμερα ότι περισσότερα από 400.000 υψηλής ανάλυσης ψηφιακές εικόνες που ανήκουν στην παγκοσμίου φήμης συλλογή του Μουσείου μπορούν να μεταφορτωθούν απευθείας από την ιστοσελίδα του Μουσείου για μη εμπορική χρήση - συμπεριλαμβανομένων των επιστημονικών δημοσιεύσεων σε οποιοδήποτε μέσο, χωρίς την άδεια του Μουσείου και χωρίς αμοιβή. Ο αριθμός των διαθέσιμων εικόνων θα αυξηθεί καθώς προστίθενται νέα ψηφιακά αρχεία σε τακτική βάση.

 

Την πολιτική ανοιχτής πρόσβασης σε εικόνες έργων τέχνης θα ακολουθήσουν και άλλα μουσεία. Η πρωτοβουλία ονομάζεται Open Access for Scholarly Content (OASC). Ορισμένα έργα  δεν είναι διαθέσιμα για κάποιον από τους ακόλουθους λόγους: Τα έργα έχουν πνευματικά δικαιώματα ή το καθεστώς ιδιοκτησίας είναι ασαφές. Προκύπτουν ζητήματα προστασίας της ιδιωτικής ζωής σε σχέση με τη δημοσιότητα. Το έργο ανήκει σε πρόσωπο ή Ίδρυμα εκτός του ΜΕΤ. Υπάρχουν περιορισμοί από τον καλλιτέχνη ή τον δωρητή ή έλλειψη μιας ψηφιακής εικόνας κατάλληλης ποιότητας.

 

 Το OASC αναπτύχθηκε ως ένας πόρος για τους φοιτητές, τους εκπαιδευτικούς, τους ερευνητές, τους επιμελητές, τους εκδότες ακαδημαϊκών συγγραμμάτων, τους σκηνοθέτες ντοκιμαντέρ και όσους άλλους  εμπλέκονται σε επιστημονικό ή πολιτιστικό έργο . Πρόσθετες πληροφορίες και οδηγίες σχετικά με  το OASC μπορείτε να βρείτε εδώ .

Πηγή: lifo.gr

Νορβηγία: Δωρεάν online όλα τα βιβλία!

Το κράτος αποδίδει στους συγγραφείς τα πνευματικά δικαιώματα

                    

                                                                

Share αυτόν τον σύνδεσμο

Εθνική Βιβλιοθήκη της Νορβηγίας

 
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Νορβηγίας ανακοίνωσε ότι περισσότερα από 135.000 βιβλία περνάνε σε on-line σύστημα και θα αποδίδονται στους συγγραφείς τα πνευματικά τους δικαιώματα.
Το καινοτόμο αυτό σύστημα θα διασφαλίζει εκδότες και συγγραφείς, η ψηφιοποίηση θα γίνει με τη συγκατάθεση των κατόχων των πνευματικών δικαιωμάτων και θα περιλαμβάνονται και μεταφράσεις ξένων βιβλίων.
Το έργο είναι το πρώτο του είδους και θα διαθέτει δωρεάν διαδικτυακή πρόσβαση στα βιβλία ακόμα και σε αυτά που εμπίπτουν στον νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας, η οποία στη Νορβηγία λήγει 70 έτη μετά το θάνατο του συγγραφέα .
 

Share αυτόν τον σύνδεσμο

Ψηφιοποίηση βιβλίων. Η Νορβηγία περνάει στην επόμενη φάση της διακίνησης βιβλίων

 

Ψηφιοποίηση βιβλίων

 
Η Εθνική Βιβλιοθήκη έχει υπογράψει μια συμφωνία με την Kopinor , μια ομάδα που εκπροσωπεί μεγάλους συγγραφείς και εκδότες με 22 οργανώσεις- μέλη και θα πληρώνει ένα προκαθορισμένο ποσό. Η Kopinor θα είναι υπεύθυνη για τη διανομή των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης μεταξύ των μελών της.
Μέχρι στιγμής οι πωλήσεις στα βιβλιοπωλεία δεν φαίνεται να έχουν επηρεαστεί από το έργο. Αντιθέτως κάποια έργα εξαντλημένα, «έχουν μια δεύτερη ζωή». Περισσότερα από 115.000 βιβλία έχουν ήδη διαβαστεί σε απευθείας σύνδεση .
Οι προσπάθειες για δωρεάν ψηφιακές βιβλιοθήκες και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν συχνά μείνει στάσιμες εξαιτίας των πολύπλοκων συζητήσεων περί των πνευματικών δικαιωμάτων. Οι Νορβηγοί πιστεύουν ότι η καινοτομία αυτή προφυλάσσει πολλά βιβλία από το να εξαφανιστούν ή να πέσουν σε λήθη. Με την ψηφιοποίηση ένα μπεστ σέλερ και ένα άγνωστο βιβλίο έχουν τις ίδιες ευκαιρίες.


Πηγή: lifo.gr

Κλοπή προσωπικών δεδομένων καταγγέλλουν 500 συγγραφείς

 

Καλούν τον ΟΗΕ να υιοθετήσει μια σύμβαση για τα ψηφιακά δικαιώματα

 

Στον κατάλογο περιλαμβάνονται, επίσης, ο γερμανός συγγραφέας Γκίντερ Γκρας και ο ιταλός διανοούμενος Ουμπέρτο Έκο (φωτογραφία).

 

Πεντακόσιοι συγγραφείς από περισσότερες από 80 χώρες, μεταξύ των οποίων πέντε νομπελίστες της Λογοτεχνίας, ζήτησαν σήμερα από τον ΟΗΕ να υιοθετήσει μια σύμβαση για τα ψηφιακά δικαιώματα, καταγγέλλοντας τις πρακτικές παρακολούθησης που εφαρμόζουν πολλά κράτη και τις οποίες χαρακτήρισαν «κλοπή».

«Με μερικά κλικ του ποντικιού, το κράτος μπορεί να έχει πρόσβαση στο κινητό σας, στα ηλεκτρονικά μηνύματά σας, στα κοινωνικά δίκτυά σας και στις έρευνές σας στο διαδίκτυο», εξηγούν οι λογοτέχνες αυτοί.

Οι υπογράφοντες καταγγέλλουν «την κατάχρηση τεχνολογιών από κράτη και επιχειρήσεις με σκοπό τη μαζική κατασκοπεία», σε μια αίτησή τους η οποία δημοσιεύεται από περίπου τριάντα εφημερίδες ολόκληρου του κόσμου. «Ένα πρόσωπο που κατασκοπεύεται δεν είναι πλέον ελεύθερο,  μια κοινωνία που κατασκοπεύεται δεν είναι πλέον δημοκρατία», υποστηρίζουν.

«Η μαζική κατασκοπεία θεωρεί κάθε πολίτη εν δυνάμει ύποπτο», κάτι που έρχεται σε αντίθεση με «το τεκμήριο της αθωότητας, που υπήρξε μία από τις ιστορικές νίκες μας», συνεχίζουν και υπογραμμίζουν πως «η κατασκοπεία είναι κλοπή».

Οι συγγραφείς «καλούν τα Ηνωμένα Έθνη να αναγνωρίσουν την πρωταρχική σημασία της προστασίας των δικαιωμάτων του πολίτη στην ψηφιακή σφαίρα και να υιοθετήσουν ένα διεθνή νόμο για τα ψηφιακά δικαιώματα», ενώ ζητούν από τις «κυβερνήσεις να υπογράψουν και να εφαρμόσουν αυτή τη σύμβαση».

Μεταξύ των 500 προσώπων που υπογράφουν την αίτηση, περιλαμβάνονται ο νοτιοαφρικανός Τζ. Μ. Κούτσι, ο τούρκος Ορχάν Παμούκ, ο σουηδός Τόμας Τρανστρέμερ, η αυστριακή Ελφρίντε Γέλινεκ καθώς και  ο αυστραλός Ντέιβιντ Μαλούφ. Στον κατάλογο περιλαμβάνονται, επίσης, ο γερμανός συγγραφέας Γκίντερ Γκρας και ο ιταλός διανοούμενος Ουμπέρτο Έκο.

Το κείμενο δημοσιεύεται την επομένη της έκκλησης που απηύθυναν οκτώ εταιρείες-γίγαντες του ίντερνετ, μεταξύ των οποίων οι Facebook, Twitter και Google, προς τον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, να πλαισιώσει τις πρακτικές παρακολούθησης.

Από φέτος το καλοκαίρι, οι πολύκροτες αποκαλύψεις του πρώην συμβούλου της αμερικανικής Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας (NSA), Έντουαρντ Σνόουντεν, φέρνουν στο φως την έκταση του συστήματος παρακολούθησης πολλών χωρών, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ και η Βρετανία, φέρνοντας σε δύσκολη θέση πολυάριθμες χώρες.

 

Πηγή: naftemporiki.gr

 

Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την πνευματική ιδιοκτησία

 

Προβλέπει ενσωμάτωση κοινοτικών οδηγιών

 

Υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού που προβλέπει ενσωμάτωση κοινοτικών οδηγιών για την πνευματική ιδιοκτησία και των συγγενικών δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με τις νέες ρυθμίσεις, μεταξύ άλλων, παρατείνεται κατά 20 χρόνια η διάρκεια προστασίας των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών και των παραγωγών φωνογραφημάτων ενώ παράλληλα αξιοποιούνται τα «ορφανά έργα» για μορφωτικούς σκοπούς.

Σχεδόν όλα τα κόμματα, παρά τις επιμέρους παρατηρήσεις και επιφυλάξεις συμφώνησαν στην ανάγκη προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών τους.

Θετικά εμφανίστηκαν τα κόμματα στην πρόσκληση εθνικού διαλόγου για να αντιμετωπιστούν όλα τα προβλήματα στο χώρο της πνευματικής ιδιοκτησίας, των υποχρεώσεων των χρηστών και των δικαιωμάτων των καλλιτεχνών, που απηύθυνε ο υπουργός Πολιτισμού.

Ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, δεσμεύτηκε ότι μέχρι τέλος του έτους θα έχει συγκροτηθεί ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας ο οποίος από το νέο έτος θα αρχίσει να εργάζεται ενώ θα τελεί υπό τον συντονισμό του και η σύσταση της Επιτροπής διαλόγου για τον πολιτισμό.

Δήλωσε ακόμα ότι ο κατάλογος αυτών που θα συμμετέχουν στην Επιτροπή για τον πολιτισμό δεν έχει κλείσει και κάλεσε όλες τις πτέρυγες της Βουλής να καταθέσουν τις δικές τους προτάσεις.

Παράλληλα, ανέφερε ότι η Επιτροπή θα έχει χρονοδιάγραμμα δύο μηνών από τη σύστασή της για να παρουσιάσει τις προτάσεις της για τις απαραίτητες νομοθετικές ενέργειες που πρέπει να προωθηθούν.

«Ο πολιτισμός μας μπορεί να αναδειχθεί η βαριά βιομηχανία μας», τόνισε η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ Μαρία Κανελλοπούλου, ενώ χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ως «ελάχιστο μεν, αλλά θετικό βήμα» για την προστασία των δικαιωμάτων των καλλιτεχνών.

Σοβαρές όμως επιφυλάξεις εξέφρασε για την διάταξη σχετικά με τα «ορφανά έργα» σημειώνοντας ότι η κοινοτική οδηγία είναι «επικίνδυνα ασαφής, ειδικά για τα ψηφιακά έργα».

Επιφυλάξεις στη διάταξη για «ψηφιοποίηση ορφανών έργων», εξέφρασε και η εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ, Άντζελα Γκερέκου, τονίζοντας ότι θα πρέπει να εκδοθεί εγκύκλιος από το υπουργείο που θα αποσαφηνίζει τα ζητήματα αυτά.

Η εισηγήτρια των Ανεξάρτητων Ελλήνων Σταυρούλα Ξουλίδου, μίλησε για την ανάγκη να βρεθεί η χρυσή τομή μεταξύ της ελεύθερης πρόσβασης του πολίτη και της διασφάλισης του έργου του καλλιτέχνη.

«Η ΔΗΜΑΡ υπερψηφίζει το νομοσχέδιο παρά τους ενδοιασμούς της», ανέφερε ο εισηγητής του κόμματος Γιώργος Κυρίτσης ενώ χαρακτήρισε σημαντικό το δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης που παρέχεται στους ερμηνευτές κατά των παραγωγών.

«Η ενσωμάτωση των κοινοτικών τροποποιήσεων ενισχύουν ακόμα περισσότερο την μονοπωλιακή εκμετάλλευση. Χαμένος θα είναι ο ακροατής που δεν θα έχει ελεύθερη πρόσβαση στην οπτικοακουστική παραγωγή και λήψη», ανέφερε ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ Σπύρος Χαλβατζής που δήλωσε ότι καταψηφίζει.

Τέλος, ο υφυπουργός Πολιτισμού Γιάννης Ανδριανός, διαβεβαίωσε ότι υπάρχει η πολιτική βούληση για να ανοίξει η συζήτηση πάνω στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από την οικονομική κρίση, στο χώρο του πολιτισμού. Στόχος, όπως είπε, είναι να βρεθεί ισορροπημένη λύση που και οι καλλιτέχνες θα προστατευθούν και οι μικρές επιχειρήσεις θα προφυλαχθούν από το κλείσιμο.

Πηγή: news.in.gr

Δικαστήριο απέρριψε τη μήνυση που είχαν υποβάλει συγγραφείς εναντίον της Google για την ψηφιοποίηση βιβλίων

 

Αμερικανικό δικαστήριο απέρριψε τη μήνυση που είχαν υποβάλει συγγραφείς με στόχο να εμποδίσουν την Google να ψηφιοποιήσει εκατομμύρια βιβλία, κρίνοντας ότι πρόκειται για νόμιμη χρήση βάση των αμερικανικών νόμων περί πνευματικών δικαιωμάτων.

Ο δικαστής Ντένι Τσιν δέχθηκε το επιχείρημα της Google ότι η ψηφιοποίηση των βιβλίων, ώστε αποσπάσματά τους να είναι διαθέσιμα μέσω του διαδικτύου στις μηχανές αναζήτησης, αποτελεί νόμιμη χρήση.

Η Google ξεκίνησε αυτό το σχέδιο το 2004 και έχει ήδη ψηφιοποιήσει περισσότερα από 20 εκατομμύρια βιβλία.

«Κατά τη γνώμη μου, η υπηρεσία Google Books προσφέρει σημαντικό όφελος στο κοινό», σημείωσε ο Τσιν.

Το σχέδιο αυτό της Google όχι μόνο προσφέρει «έναν νέο και αποτελεσματικό τρόπο να βρίσκουν βιβλία οι αναγνώστες και οι ερευνητές», πρόσθεσε ο δικαστής, αλλά «έχει γίνει ένα απαραίτητο εργαλείο αναζήτησης, καθώς βοηθά τους βιβλιοθηκάριους να καταλογογραφούν και να βρίσκουν πηγές, κάνει πιο αποτελεσματική τη διαδικασία δανεισμού μεταξύ βιβλιοθηκών και διευκολύνει την εύρεση και τον έλεγχο περικοπών».

Εξάλλου ο Τσιν επεσήμανε ότι η Google δεν πουλάει η ίδια τα ψηφιοποιημένα βιβλία.

Συγγραφείς και εκδότες είχαν καταγγείλει ότι με αυτό τον τρόπο η Google παραβιάζει τα πνευματικά τους δικαιώματα. Ο διαδικτυακός όμιλος είχε καταλήξει πέρυσι σε μια συμφωνία με τους εκδότες.

Στη μεγάλη τους πλειονότητα (93%) τα βιβλία που έχουν ανέβει στην υπηρεσία Google Books δεν είναι λογοτεχνικά, αλλά βιογραφίες, βιβλία μαγειρικής, λεξικά, συνθήκες ή πανεπιστημιακά βιβλία.

 

Πηγή: portal.kathimerini.gr

Google Books vs Συγγραφείς: Σημειώσατε 1

 

 

Μετά από "νομική μάχη" που κράτησε για οκτώ ολόκληρα χρόνια, το δικαστήριο αποφάνθηκε την Πέμπτη ότι το σκανάρισμα βιβλίων από την Google και το ανέβασμά τους στο Διαδίκτυο, μέσα από την υπηρεσία Google Books, είναι καθόλα νόμιμο και δεν παραβιάζει πνευματικά δικαιώματα των συγγραφέων τους.

Η υπηρεσία Google Books ξεκίνησε από τον αμερικανικό κολοσσό το 2004, με το σκανάρισμα βιβλίων από βιβλιοθήκες (αυτή τη στιγμή, έχουν σκαναριστεί πάνω από 20 εκατ. τίτλοι), έχοντας ως στόχο να μπορεί κάποιος να αναζητά αποσπάσματα αυτών στο Διαδίκτυο και να τα έχει στη διάθεσή του.

 

Η Google επενδύει, σύμφωνα με αναφορές, γύρω στα 40 εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο στο εν λόγω project, το οποίο ο δικαστής Denny Chin χαρακτήρισε ως "ανεκτίμητο εργαλείο έρευνας το οποίο στην πραγματικότητα βοηθάει τους συγγραφείς και δεν καταπατά τα πνευματικά τους δικαιώματα".

 

Σημείωσε, μάλιστα, ότι η ψηφιοποίηση των βιβλίων μπορεί να αποτελέσει ένα πολύτιμο εργαλείο για άτομα με προβλήματα όρασης, αλλά και να προστατεύσει παλιά βιβλία από καταστροφές και φυσική φθορά.

 

Στην απόφαση διευκρινίζεται και ότι η Google δεν πουλάει σε καμία περίπτωση τα βιβλία που σκανάρει, ούτε κάνει διαθέσιμα ολόκληρα αντίτυπά τους, αλλά αποσπάσματα, κάτι που στην ουσία βοηθάει τους αναγνώστες να βρουν νέους τίτλους, προσφέροντας "δυνητικά" μία νέα πηγή εσόδων για τους συγγραφείς.

 

Σύμφωνα, μάλιστα, με τον καθηγητή δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Maryland, James Grimmelmann, αυτή είναι μία τεράστια νίκη για τους ερευνητές και τις βιβλιοθήκες.

 

Η συντεχνία των συγγραφέων δε φαίνεται, ωστόσο, να συμμερίζεται τις απόψεις του δικαστή, σκοπεύοντας να υποβάλλει σύντομα έφεση εναντίον της απόφασης.

 

Πηγή: digitallife.gr

Τo Wikileaks διέρρευσε το προσχέδιο συμφωνίας για πνευματικά δικαιώματα και πατέντες (TPP)

 

Στο φως της δημοσιότητας φέρνει ο ιστότοπος Wikileaks το μυστικό διαπραγματευτικό κείμενο, και ειδικότερα το κομμάτι των πνευματικών δικαιωμάτων, της TPP (Trans-Pacific Partnership), μιας εκ των σημαντικότερων οικονομικών συνθηκών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η TPP θεωρείται η μεγαλύτερη οικονομική συνθήκη όλων των εποχών, περιλαμβάνοντας χώρες που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 40% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Η δημοσίευση του WikiLeaks έρχεται λίγες μόλις ημέρες πριν από την κρίσιμη συνάντηση κορυφής σχετικά με την εν λόγω συμφωνία, η οποία είναι προγραμματισμένη για τις 19 με 24 Νοεμβρίου, στο Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτα. Μάλιστα, το κεφάλαιο το οποίο βλέπει το φως της δημοσιότητας, και περιλαμβάνει τα σημεία διαφωνίας ανάμεσα στα 12 μελλοντικά κράτη μέλη, είναι ίσως το πιο αμφιλεγόμενο κεφάλαιο της TPP, λόγω της μεγάλης επίδρασης που αναμένεται να έχει στους τομείς των φαρμάκων, των εκδόσεων, των υπηρεσιών διαδικτύου, των πολιτικών ελευθεριών και των βιολογικών πατεντών. Σημειώνεται ότι η TPP αποτελεί πρόδρομο για την επίσης μυστική συνθήκη ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investment Partnership), που αφορά τις εμπορικές και εταιρικές σχέσεις επενδύσεων, ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και για την οποία ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είχε ξεκινήσει διαπραγματεύσεις τον Ιανουάριο του 2013. Χαρακτηριστικό του μεγέθους των δύο συνθηκών (TPP και ΤΤΙΡ) είναι ότι συνδυαστικά θα καλύπτουν περισσότερο από το 60% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ από την πλευρά του, ο ιδρυτής του Wikileaks, Ζουλιάν Ασάνζ, υπογράμμισε τη σημασία τους, τονίζοντας: «Αν θεσπιστεί, το καθεστώς αυτών των συμφωνιών θα καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της έκφρασης, θα τσαλαπατά τις άδειες πνευματικών δικαιωμάτων (Creative Commons) . Αν μιλάς, γράφεις, εκδίδεις, σκέφτεσαι, χορεύεις, τραγουδάς ή εφευρίσκεις, αν παράγεις ή καταναλώνεις τροφή, αν είσαι άρρωστος ή σκοπεύεις να αρρωστήσεις, θα βρίσκεσαι στο «στόχαστρο» της ΤPP».   Πηγή: kathimerini.gr

Βελτιώσεις στο νόμο για την πνευματική ιδιοκτησία

 

Διευκολύνεται η διαδικτυακή πρόσβαση στην πολιτιστική κληρονομιά της χώρας

 

 

SHUTTERSTOCK

Το σχέδιο νόμου έχει σκοπό να εξισορροπήσει - έως ένα βαθμό - την προστασία των δικαιούχων συγγενικών δικαιωμάτων με αυτή των δημιουργών.

 

Σημαντικές βελτιώσεις επιτυγχάνονται στο νόμο για την πνευματική ιδιοκτησία και τα συγγενικά δικαιώματα, με σχέδιο νόμου που κατέθεσε προς ψήφιση στη Βουλή ο υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πάνος Παναγιωτόπουλος.

Το σχέδιο νόμου έχει σκοπό να εξισορροπήσει - έως ένα βαθμό - την προστασία των δικαιούχων συγγενικών δικαιωμάτων με αυτή των δημιουργών και  να διευκολύνει την ψηφιοποίηση και διάθεση στο κοινό για μη κερδοσκοπικούς σκοπούς των συλλογών βιβλιοθηκών, αρχείων, μουσείων, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ιδρυμάτων κινηματογραφικής ή ακουστικής κληρονομιάς και δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών.

Συγκεκριμένα, με το νομοσχέδιο, με το οποίο ενσωματώνονται στο Εθνικό δίκαιο δυο πρόσφατες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Οδηγία 2011/77/EE και Οδηγία 2012/28/EE), επεκτείνεται η διάρκεια προστασίας των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών (μουσικών και τραγουδιστών) αλλά και των παραγωγών φωνογραφημάτων (δισκογραφικών εταιρειών),  από 50 σε 70 έτη.

 

Θα βοηθήσει τους μουσικούς να αυξήσουν τα έσοδά τους

Η επέκταση της διάρκειας προστασίας ευνοεί, επίσης, και τις δισκογραφικές εταιρίες, οι οποίες μπορεί να αυξήσουν τα έσοδά τους από την πώληση των φωνογραφημάτων τους σε καταστήματα ή στο διαδίκτυο προκειμένου να εξοικονομήσουν κάποιους πόρους.

Η επέκταση αυτή της προστασίας θα βοηθήσει τους μουσικούς και τραγουδιστές να αυξήσουν τα έσοδά τους,  δεδομένου ότι θα αμείβονται για μεγαλύτερη διάρκεια. Η δυνατότητα αυτή αύξησης των εισοδημάτων τους είναι ιδιαιτέρως σημαντική, διότι συνήθως οι ερμηνευτές ή εκτελεστές δεν λαμβάνουν κάποιο σταθερό εισόδημα.

Η επέκταση της διάρκειας προστασίας ευνοεί, επίσης, και τις δισκογραφικές εταιρίες, οι οποίες μπορεί να αυξήσουν τα έσοδά τους από την πώληση των φωνογραφημάτων τους σε καταστήματα ή στο διαδίκτυο προκειμένου να εξοικονομήσουν κάποιους πόρους, που θα τους επιτρέψουν να προσαρμοστούν ταχύτερα στις ανάγκες των νέων επιχειρηματικών μοντέλων και να συνεχίσουν να επενδύουν σε νέα ταλέντα.
Ωστόσο, για τις δισκογραφικές εταιρίες υπάρχει ειδική πρόβλεψη στον νόμο να συστήσουν ένα ταμείο, το οποίο θα αποτελείται από το 20% των εσόδων που θα προκύπτουν από την περίοδο της επέκτασης της διάρκειας προστασίας τους και τα οποία θα αποδίδονται αποκλειστικά σε μουσικούς οι οποίοι έχουν μεταβιβάσει τα δικαιώματά τους με αντάλλαγμα μια εφάπαξ πληρωμή (session musicians).

Ψηφιοποίηση συλλογών

Σε σχέση με την ψηφιοποίηση συλλογών, το νομοσχέδιο προβλέπει τη δυνατότητα (που δεν υπήρχε μέχρι σήμερα χωρίς την άδεια των δικαιούχων) σε συγκεκριμένους πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς φορείς (όπως βιβλιοθήκες, εκπαιδευτικά ιδρύματα κ.ά.) να ψηφιοποιήσουν τα έργα που βρίσκονται στις συλλογές τους και να τα καταστήσουν προσβάσιμα στο κοινό, αφού μετέλθουν μιας συγκεκριμένης διαδικασίας (που είναι γνωστή ως «επιμελής αναζήτηση» και προβλέπεται στο νόμο). Η δυνατότητα αυτή υπάρχει μόνο σε σχέση με έργα τα οποία προστατεύονται μεν με δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικό δικαίωμα, αλλά οι δικαιούχοι τους είτε είναι άγνωστοι, είτε δεν μπορούν να εντοπιστούν (τα λεγόμενα «ορφανά έργα»).

Διευκολύνεται η διαδικτυακή πρόσβαση στην πολιτιστική κληρονομιά της χώρας

Η ψηφιοποίηση και η διάθεση των έργων στο κοινό θα είναι δυνατή για πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς μη κερδοσκοπικούς σκοπούς μόνο. Εάν ο δικαιούχος ενός έργου εμφανιστεί, θα μπορεί να θέσει τέλος στο καθεστώς του έργου αυτού ως «ορφανού» και να αποζημιωθεί για τη μέχρι εκείνη τη στιγμή χρήση του. Η αποζημίωση προβλέπεται να ανέρχεται στο ήμισυ του ποσού που θα λάμβανε, εάν ο φορέας γνώριζε την ύπαρξή του και είχε ζητήσει τη σχετική άδεια. Με τον τρόπο αυτό, διευκολύνεται η διαδικτυακή πρόσβαση των πολιτών στην πολιτιστική κληρονομιά της χώρας.

 

Πηγή: .naftemporiki.gr

 

Leistungsschutzrecht ή Lex Google, ένα καινούργιο πνευματικό δικαίωμα των εκδοτών

 

Διαβάστε ένα άρθρο για την πρόσφατη ψήφιση από το γερμανικό Κοινοβούλιο του νέου πνευματικού δικαιώματος των εκδοτών. Ποιο είναι το περιεχόμενο του νόμου, ποιες οι επιπτώσεις του, τι ακολουθεί

 

Στις 01.03.2013 ψηφίστηκε από το Γερμανικό Κοινοβούλιο ο επίμαχος νόμος με την επωνυμία «Leistungsschutzrecht».

 

Ποιo το περιεχόμενο;

 

Ο νόμος αυτός δημιουργεί ένα καινούργιο πνευματικό δικαίωμα:

• Οι εκδότες τύπου (είτε ως φυσικό πρόσωπο είτε ως εταιρεία) αποκτούν για ένα χρόνο το αποκλειστικό δικαίωμα να καθιστούν προσιτά στο κοινό για επαγγελματικούς σκοπούς τα δημοσιογραφικά δημοσιεύματα τους, ολόκληρα ή αποσπάσματα αυτών.
• Εξαιρούνται μεμονωμένες λέξεις ή πολύ μικρά αποσπάσματα.
• Επιτρέπονται δε εξ ολοκλήρου ή επιμέρους αναδημοσιεύσεις, εφόσον δεν γίνονται από επαγγελματικές μηχανές αναζήτησης ή επαγγελματικές υπηρεσίες, που επεξεργάζονται περιεχόμενα (news aggregators). Οι μηχανές αναζήτησης και οι υπηρεσίες αυτές οφείλουν να πληρώσουν κάποιο επαρκές αντίτιμο στον εκδότη.

Ποιες επιπτώσεις έχει αυτός ο νόμος;

Σύμφωνα με τις επεξηγήσεις για το σχετικό νομοσχέδιο ο νόμος αυτός αποβλέπει μόνο στην ενίσχυση των εκδοτών τύπου απέναντι στης μηχανές αναζήτησης του διαδικτύου και στις ανάλογες υπηρεσίες επεξεργασίας κειμένων. Από την άλλη πλευρά, όπως ανέφεραν οι πράσινοι στην συζήτηση του νομοσχεδίου στο Κοινοβούλιο, ο νόμος αυτός είναι ανούσιος, καθότι οι ίδιες επεξηγήσεις αναφέρουν ρητά, ότι η αναφορά τίτλων ή πολύ μικρών αποσπασμάτων εξαιρείται, ειδικά για να επιτρέψει στις εν λόγω υπηρεσίες του διαδικτύου να περιγράψουν τα αποτελέσματα τους, χωρίς να πρέπει να υποβάλλουν κάποιο αντάλλαγμα.

Κατά μίαν άλλη διαδεδομένη άποψη, με τον νόμο αυτόν ενισχύεται μόνο νομικός κλάδος και όχι οι εκδότες τύπου, μιας και είναι τόσο αόριστος, ώστε να δημιουργεί περισσότερο δικαστικές διαμάχες παρά να λύνει τα υπάρχοντα προβλήματα. Συγκεκριμένα, ο νόμος όχι μόνο δεν ορίζει, πότε ένα απόσπασμα είναι πολύ μικρό και άρα επιτρεπτό, αλλά ούτε και πότε ο φέρων το δικαίωμα είναι εκδότης τύπου, ποιες ακριβώς είναι οι επαγγελματικές υπηρεσίες επεξεργασίας κειμένων και πώς θα υπολογίζεται η αμοιβή του εκδότη. Γι’ αυτόν το λόγο άλλωστε ορισμένοι νομικοί θεωρούν το νομοθέτημα αντισυνταγματικό.

Επισημαίνεται δε, ότι το ανώτατο γερμανικό δικαστήριο (Bundesgerichtshof) θεωρεί για τις φωτογραφίες, ότι η παρουσίαση στο κοινό των thumbnails (απόδοση μίας γραφικής σύνοψης της φωτογραφίας), δεν προσβάλλει τα πνευματικά δικαιώματα του φωτογράφου. Αναλόγως μέχρι τώρα η αναδημοσίευση των περιλήψεων ενός κειμένου (των λεγόμενων snippets) θεωρείτο επιτρεπτή, όπως ακριβώς και η αναπαραγωγή των τίτλων. Τώρα αναμένονται μεγάλες διαμάχες για την διευκρίνιση του επιτρεπτού μάκρους των snippet. Δεδομένου δε ότι στη Γερμανία η εξώδικη καταγγελία και δικαστική επιβολή ασφαλιστικών μέτρων παρέχει σε ισχυρούς οικονομικά ένα αποτελεσματικότατο όπλο, μιας και τα ασφαλιστικά μέτρα μπορούν αφενός να αποφασιστούν μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα (περίπου έξι μήνες και για τις δύο δικαστικές βαθμίδες) και αφετέρου έχουν πολύ υψηλό δικαστικό κόστος και έξοδα για τους διαδίκους, πέραν από τo απαγορευτικό αποτέλεσμα για την προσβαλλόμενη πράξη, όσοι παρουσιάζουν κείμενα στο διαδίκτυο, φοβούνται τώρα, ότι θα πέσουν θύματα διαφόρων αξιώσεων από τους εκδοτικούς οίκους, που θα έχουν κατασταλτική συνέπεια για τη λειτουργεία τους. Με τον νόμο αυτό θα ενισχυθούν έτσι οι ισχυροί, μεταξύ άλλων και η Google, που έχουν την ανάλογη οικονομική ευχέρεια ή να συμφωνήσουν ένα όποιο τέλος εκμετάλλευσης ή να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους, ενώ μικρές ανερχόμενες, νεοσύστατες επιχειρήσεις εμποδίζονται δυσμενώς.

Ο νομικός σύμβουλος των ομοσπονδιακού συνδέσμου εκπροσώπων τύπου δηλώνει δε πέραν αυτών, ότι η συγκεκριμένη διαμόρφωση του κειμένου δεν αφορά μόνο στους λεγόμενοuς news aggregators αλλά συμπεριλαμβάνει όλες τις υπηρεσίες, που κάπως επεξεργάζονται κείμενα στο διαδίκτυο επομένως και ειδήσεις μέσω Twitter ή περιλήψεις από RSS-Feeds για επαγγελματικούς σκοπούς.

Αμφίβολο είναι επίσης, αν ο εν λόγω νόμος πρέπει να υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επειδή ενδέχεται να προσβάλλει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και αν το Ευρωπαΐκό Δικαστήριο θα αποδεχτεί την σύσταση ενός τέτοιου καινούργιου πνευματικού δικαιώματος, πόσο μάλλον που αυτός κάνει διακρίσεις σε βάρος ενός, δηλ. των υπηρεσιών αναζήτησης και επεργασίας κειμένων, χωρίς να επιβαρύνει άλλους φορές, που επίσης αναδημοσιεύουν ειδήσεις για επαγγελματικούς λόγους, όπως ισχυρίζεται ο Σύνδεσμος των Επιχειρηματιών στο Διαδίκτυο.

 

Πώς φτάσαμε μέχρι εδώ;

 

Για όλους αυτούς τους λόγους πολλές επιχειρήσεις στο internet και πρώτη απ’αυτούς η Google αλλά και εκπρόσωποι του τύπου, ο οργανισμός συντακτών και πολλοί νομικοί είναι αντίθετοι με το εν λόγω νομοθέτημα.

Οι Γερμανοί εκδότες τύπου  όμως όπως και πολλοί συνάδελφοι τους σε άλλες χώρες, εδώ και χρόνια έχουν προσπαθήσει να αναγκάσουν την Google και άλλες ανάλογες επιχειρήσεις να τους αποδώσουν κάποιο αντίτιμο από τις εισπράξεις των αναρτημένων διαφημίσεων στο διαδίκτυο. Έτσι το ανάλογο λόμπυ των εκδοτών με πρωτοστάτη τον πανίσχυρο Springer Verlag (τον εκδοτικό οίκο της BILD Zeitung) κατάφερε να αποσπάσει από την Merkel την υπόσχεση, για την δημιουργία αυτού του νέου δικαιώματος των εκδοτών. H υπόσχεση αυτή καταγράφτηκε μάλιστα στην συμμαχική συμφωνία για την δημιουργία της κυβέρνησης με τους Νεοφιλελεύθερους και η κυβέρνηση προσπάθησε να την υλοποιήσει πολύ πριν τις εκλογές.

Έτσι άρχισε από το 2009 μια συνεχής προβολή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της ανάγκης ενός σχετικού νομοσχεδίου, το οποίο στην αρχική του μορφή συμπεριλάμβανε κάθε είδους αναπαραγωγή δημοσιεύματος σε σχέση με επαγγελματικές υπηρεσίες χωρίς να επιτρέπει κάποια εξαίρεση για μικρότερα αποσπάσματα. Με αυτήν την μορφή όμως το νομοσχέδιο συνάντησε σθεναρότατη αντίσταση σχεδόν από όλους τους φορείς του internet, από τους επιστήμονες αλλά και από τους ίδιους τους συντάκτες και δεν έφτασε καν για να συζητηθεί στο κοινοβούλιο. Αλλά και οι διορθώσεις που έγιναν δεν κατάφεραν να αλλάξουν την ως επί των πλείστων ενάντια κοινή γνώμη. Μόνο η πρόσφατη παρέμβαση των νεοφιλελεύθερων με την προαναφερθείσα εξαίρεση κατάφερε να δημιουργήσει μία βάση στα κυβερνητικά κόμματα και να ψηφιστεί το σχετικό νομοσχέδιο.

Η κίνηση αυτή των Γερμανών εκδοτών τύπου έρχεται να συνεχίσει την υπάρχουσα συζήτηση στην Γερμανία για την επιβίωση του τύπου, που στην αναλογική μορφή του έχει υποστεί σοβαρές απώλειες στην αγορά αλλά και την έλλειψη βιώσιμων business plan στα online press media. Ανάλογες κινήσεις έχουν ήδη κάνει οι εκδότες στη Γαλλία, όπου επιτεύχθηκε συμφωνία με την Google για την οικονομική ενίσχυση ύψους 60 εκατ. ευρώ μίας ερευνητικής μονάδας για την μετάβαση από την αναλογικό στον ηλεκτρονικό κόσμο. Οι Βέλγοι συνάδερφοι τους προτίμησαν μία άμεση λύση και κατάφεραν να συμμετέχουν στα έσοδα του Google από τις διαφημίσεις, αφού αρχικά απείχαν παντελώς από το Google και αργότερα απείλησαν να επιφέρουν κι αυτοί ένα ανάλογο lex Google. Στη Βραζιλία 154 εκδότες απαγορεύουν στη Google news να αναφέρει τα δημοσιεύματά τους. Μία τελική λύση δεν έχει επιτευχθεί όμως.

 

Τι έπεται

 

Πολλοί όμως αμφιβάλλουν, ότι αυτός ο νόμος θα τεθεί  σε ισχύ και θα εγκριθεί από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο στις 22.03.2013, όπου η κυβέρνηση έχει χάσει εν τω μεταξύ την πλειοψηφία. Ήδη όμως οι σοσιαλδημοκράτες δεν επέμειναν να ξαναεξεταστεί ο νόμος από την Συμβιβαστική Επιτροπή, όπως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Εξ’ αλλού, όπως φαίνεται από το εκλογικό τους πρόγραμμα, δεν είναι αντίθετοι στην δημιουργία ενός κάποιου σχετικού εκδοτικού δικαιώματος, απλά διαφωνούν με την συγκεκριμένη μορφή του.

Ρεαλιστικά επομένως ο  νόμος αυτός θα τεθεί σε ισχύ για  να τροποποιηθεί, είτε από το ίδιο το κοινοβούλιο με όποια μελλοντική μορφή θα έχει αυτό μετά τις εκλογές ή από τα δικαστήρια.

 

Πηγή: news247.gr

Dutch National Library gives full access to in copyright material

 

The National Library of the Netherlands has made over the last years some great digitisation efforts. Amongst others, they have published their medieval manuscript collection and made their newspaper archive available under an open license. To make this material available they have to overcome many copyright issues. Their huge collection of material is created by many different authors. It can take years to track all the inheritors to ask for permission. For that reason they have experimented with an ‘opt-out’ model where they asked authors or inheritors to contact them when they did not want something to be published.

 

 

Page from the magazine “Op de Hoogte, een maandschrift voor de huiskamer” (Up to Date, a magazine for the living room), 1903.

 

 

In September 2012, the National Library of the Netherlands (Koninklijke Bibliotheek, KB) announced that they would publicise their digitised magazines collection from 1890-1939. Some of the articles or photos in the magazines are still under copyright because the material is only out of copyright 70 years after the death of the author. Because magazines are filled with content from many different authors, some parts of a magazine can be out of copyright, but others are not. They calculated that looking for all the inheritors of all the authors in the magazines would take them about 5 years and a lot of money, money that can be used a lot better to actually digitise material. For that reason they announced that they would make all available and requested authors to let them know if they had a problem with that. They exactly got one response from a family member of an author which loved the idea that his grandfather’s material would be made available again.

They also got a letter from two collective copyrights management organisations. They informed the KB they were representing some of the authors, and suggested to settle the copyrights. Because no complete and practicle inventory of rightholders and members of copyright organisations could be made, the KB has agreed on a collective license for all under copyright material. The Royal Library can show all the magazines and everybody is able to browse through them and use them for research. However, when somebody wants to reuse them commercially, they have to get in touch with the rights management organisations.

It is a great achievement that material of which parts of are potentially still under copyright can be made available without doing years of research first. While the commercial value of these magazines is very little, there are great opportunities for research as these magazines give a great insight in what was going on in the Dutch society during that period. Right now, 80 magazines can be found online with a total of 1,5 million digitised pages. In the coming months, more magazines will be added and a stunning total of 6,5 million pages will be made available.

However, because it was not posible to use one clear and open license, it remains rather unclear when a user has to ask the collective rights organisation for approval. As we have written before, it is very hard to define when a digitised work is being used commercially. It is for example not clear if we can feature these works on the Public Domain Review while this is clearly a not-for-profit effort. We hope that someday the material which is most likely completely out of copyright can be made available free to reuse without any restrictions, as all material in the public domain should be.

 

All the magazines can be found on their website.

 

Source: openglam.org

Commission agrees way forward for modernising copyright in the digital economy

At the initiative of President Barroso, the European Commission has today held an orientation debate on content in the digital economy.

 

The digital economy has been a major driver of growth in the past two decades, and is expected to grow seven times faster than overall EU GDP in coming years. Online, there are new ways of providing, creating and distributing content, and new ways to generate value. This represents a challenge and an opportunity for all the creative industries, authors and artists and other actors in the digital economy.

 

The Commission's objective is to ensure that copyright stays fit for purpose in this new digital context. Good progress has been made in implementing the May 2011 Intellectual Property Rights Strategy, but there remain a series of issues which need to be addressed to ensure an effective single market in this area.

 

The Commission will therefore work for a modern copyright framework that guarantees effective recognition and remuneration of rights holders in order to provide sustainable incentives for creativity, cultural diversity and innovation; opens up greater access and a wider choice of legal offers to end users; allows new business models to emerge; and contributes to combating illegal offers and piracy. 

 

Today the Commission has agreed on two parallel tracks of action:

 

1) Immediate issues for action: launch of stakeholder dialogue

 

A structured stakeholder dialogue will be launched at the start of 2013 to work to address six issues where rapid progress is needed: cross-border portability of content, user-generated content, data- and text-mining, private copy levies, access to audiovisual works and cultural heritage. The discussions will explore the potential and limits of innovative licensing and technological solutions in making EU copyright law and practice fit for the digital age.

 

This process will be jointly led by Michel Barnier, Neelie Kroes and Androulla Vassiliou. By December 2013 the College will take stock of the outcome of this dialogue which is intended to deliver effective market-led solutions to the issues identified, but does not prejudge the possible need for public policy action, including legislative reform.

 

2) Medium term issues for decision-making in 2014

 

This track will include the completion of the relevant market studies, impact assessment and legal drafting work with a view to a decision in 2014 whether to table legislative reform proposals. The following four issues will be addressed together: mitigating the effects of territoriality in the Internal Market; agreeing appropriate levels of harmonisation, limitations and exceptions to copyright in the digital age; how best to reduce the fragmentation of the EU copyright market; and how to improve the legitimacy of enforcement in the context of wider copyright reform. Based on the outcomes of this process the Commission will decide on the next steps necessary to complete its review of the EU copyright framework.

 

Source: europa.eu

Ενωμένη η ΕΕ για θέσπιση ορίων πνευματικής ιδιοκτησίας που αφορούν τους τυφλούς

 

Σχέδια για μελλοντική θέσπιση ενός δεσμευτικού νομικού οργάνου

 

Το Συμβούλιο Παιδείας, Νεολαίας, Πολιτισμού και Αθλητισμού της ΕΕ υιοθέτησε την απόφαση της Επιτροπής των Μόνιμων Αντιπροσώπων (Κορεπέρ Ι), για στήριξη ενός νομοθετικού οργάνου που θα περιορίζει τα αποκλειστικά πνευματικά δικαιώματα επί λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων, όταν πρόκειται για περιπτώσεις τυφλών και ατόμων με οπτικές δυσλειτουργίες. Μια μελλοντική θέσπιση ενός δεσμευτικού νομικού οργάνου αναμένεται να τους παράσχει ευκολότερη και φθηνότερη πρόσβαση στα κείμενα αυτά. Η συμφωνία από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, η οποία επιτεύχθηκε στη διήμερη συνάντηση του Συμβουλίου αντικατοπτρίζει την προτεραιότητα που η Κυπριακή Προεδρία δίνει σε αυτό το θέμα.

Το δεσμευτικό νομικό όργανο θα έχει ως σκοπό να περιορίσει τις υποχρεώσεις που εγείρονται γύρω από τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, όταν ένα έργο έχει μεταφραστεί και αποδίδεται σε συστήματα γραφής για τυφλούς και άτομα με προβλήματα όρασης.

Με αυτό τον τρόπο αναμένεται ότι, με σχεδόν καμία ουσιαστική υποχρέωση απόδοσης πνευματικών δικαιωμάτων, περισσότερα και φθηνότερα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά έργα θα είναι προσβάσιμα σε άτομα με προβλήματα όρασης.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης της Κορεπέρ Ι στις Βρυξέλλες στις 7 Νοεμβρίου, η Κυπριακή Προεδρία πέτυχε να κατευνάσει τις επιφυλάξεις που κάποια κράτη μέλη είχαν διατυπώσει σχετικά με τη δεσμευτική φύση του προτεινόμενου νομικού οργάνου και να διασφαλίσει την υποστήριξη και των 27, με αποτέλεσμα την ένθερμη υιοθέτησή του στο διήμερο Συμβούλιο.

Αυτή είναι η πρώτη φορά στην ιστορία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, όπου τα κράτη μέλη της ΕΕ υποστηρίζουν τέτοια υποχρεωτική απαλλαγή από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στο πλαίσιο δεσμευτικής παγκόσμιας νομικής πράξης.

Διευκόλυνση διαπραγματεύσεων

Η προώθηση μιας δεσμευτικής συνθήκης σχετικά με τους περιορισμούς και τις εξαιρέσεις για άτομα με προβλήματα όρασης και άτομα με ειδικές ανάγκες για την εκτύπωση, αποτελεί προτεραιότητα της Κυπριακής Προεδρίας, η οποία αναμένει ότι η απόφαση του Συμβουλίου θα διευκολύνει τις διεθνείς διαπραγματεύσεις στο ζήτημα αυτό, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στα πλαίσια των εργασιών του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας (World Intellectual Property Organization, WIPO).

Η ΕΕ αναμένεται να στηρίξει τη μελλοντική θέσπιση του δεσμευτικού αυτού νομοθετήματος κατά τη διάρκεια της 42ης Έκτακτης Συνεδρίασης της Γενικής Συνέλευσης του WIPO στη Γενεύη, στις 17-18 Δεκέμβριου 2012, όπου και θα αξιολογηθεί το κείμενο, ώστε να παρθεί μια απόφαση για το αν θα συγκαλεστεί διπλωματική διάσκεψη το 2013 ή όχι.

Ο WIPO είναι μία από τις 16 εξειδικευμένες υπηρεσίες του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Ιδρύθηκε το 1967 για να «ενθαρρύνει τη δημιουργική δραστηριότητα» και «να προωθήσει την πνευματική ιδιοκτησία διεθνώς». Προς το παρόν 184 χώρες έχουν ενταχθεί στον Οργανισμό, ο οποίος διαχειρίζεται 24 διεθνείς συνθήκες και η έδρα του βρίσκεται στη Γενεύη.

Πηγή: www.philenews.com