Τετάρτη, Ιανουαρίου 04, 2017

Οι αρχαίες πηγές στα χέρια σας με ένα «κλικ», διαθέσιμες από τις 7 Δεκεμβρίου


Έχετε αναρωτηθεί ποτέ για την ιστορία των περιοχών στις οποίες ταξιδεύετε; Έχετε αναζητήσει πληροφορίες για μυθικές και ιστορικές τοποθεσίες στις αρχαίες πηγές; Έχετε ψάξει στο χάρτη να βρείτε πού βρίσκεται ένας αρχαιολογικός χώρος; Σήμερα, χάρη σε έναν ιστότοπο και σε μια εφαρμογή που προσφέρεται δωρεάν στο κοινό, χιλιάδες μυθικές και ιστορικές τοποθεσίες και οι αρχαίες πηγές που αναφέρονται σε αυτές, βρίσκονται μόλις ένα «κλικ» μακριά!
Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, σταθερό στη δέσμευσή του στην προαγωγή και του ψηφιακού πολιτισμού και ο αρχαιολόγος-ιστορικός Brady Kiesling βρίσκονται στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσουν το ToposText. Πρόκειται για μια πρωτοποριακή εφαρμογή, η οποία είναι διαθέσιμη χωρίς χρέωση για συσκευές Android και Apple. Mέσω της εφαρμογής και του ανανεωμένου ιστοτόπου, ο οποίος θα είναι διαθέσιμος από τις 7 Δεκεμβρίου, κάθε χρήστης, φοιτητής, ταξιδιώτης, ερευνητής, συνδέεται με τις αρχαίες πηγές που διαμόρφωσαν την ελληνική ιστορία.
ToposTextToposText
Ο ιστότοπος ToposText περιλαμβάνει:
– «Φορητή» βιβλιοθήκη της αρχαίας γραμματείας με περισσότερες από 530 πηγές για την ελληνική ιστορία, μυθολογία και γεωγραφία σε αγγλική μετάφραση.
– Βάση δεδομένων με περισσότερες από 5.350 αρχαίες τοποθεσίες, σύγχροναμουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, η οποία καλύπτει το σύνολο του αρχαίου ελληνικού κόσμου.
– Διαδραστικό χάρτη και ευρετήριο που συνδέει κάθε τοποθεσία με την αρχαία πηγή, η οποία αναφέρεται σε αυτήν.
– Ευρετήριο χιλιάδων κύριων ονομάτων.
– Ακριβείς συντεταγμένες που επιτρέπουν στο χρήστη να «πλησιάσει» αρκετά στο χάρτη ώστε να δει τα αρχαία ερείπια.
ToposText
Ειδικά χαρακτηριστικά:
– Η ψηφιακή βιβλιοθήκη και η βάση δεδομένων εγκαθίστανται στη συσκευή του χρήστη και προσφέρουν γρήγορη πρόσβαση χωρίς χρεώσεις.
– Παρατίθενται τα αρχαία ελληνικά και λατινικά κείμενα.
– Διαθέσιμοι σύνδεσμοι για τους πρώιμους περιηγητικούς χάρτες, καθώς και για εικονογραφικό υλικό από τον ιστότοπο Travelogues του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη.
Την ιδέα για τη δημιουργία του ToposText συνέλαβε ο Brady Kiesling, αρχαιολόγος-ιστορικός, πρώην μέλος της διπλωματικής αποστολής των Η.Π.Α. και μέλος της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα. Την υλοποίηση ανέλαβε η εταιρεία λογισμικού Pavla A.E., με την υποστήριξη του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη.

Info: topostext.org – Ο ανανεωμένος ιστότοπος θα είναι διαθέσιμος από την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2016.

Croatia is the First Country in the World to Become a Free Reading Zone


Croatia is the First Country in the World to Become a Free Reading ZoneImage by Croatia Reads Facebook
From today, all people within the borders of Croatia can read for free on the application Croatia Reads. Entrance to the virtual library is free for all.
Croatia, what is now an open digital library, is the first country in the world that is truly a Free Reading Zone, announces Buro247 on 6 December, 2016. From today in Croatia, the top 100,000 digital books from all over the world are available to you to read for free, anywhere within the Croatian borders and without membership cards or special codes. Croatian citizens and those traveling within Croatia can read a plethora of books from around the world, in various languages including Croatian.

So what do you have to do? All that is required of you is to download the free app “Croatia Reads” for Android or iOS smartphones and tablets, sign up, and read anytime and anywhere within Croatia.

The project Free Reading Zones was first introduced in early autumn when the Velvet Café in Zagreb became the first free reading zone in Croatia, becoming somewhat of a pilot for the project. Today, with the launch of the application, Croatia has become a country where a revolution has erupted in the form of books; the first time that a free library, rich with international bestsellers and academic books, has become available to all people within a state.

Screen Shot 2016 12 06 at 1.29.43 PM



"This is the full democratization of the written word, something we so far have not seen,” said Mirela Rončević, project manager. "We have created a circle in which we all benefit, and at the same time it is for everyone regardless of their location and purchasing power. Sponsors support the noble mission which is equally related to culture and education and tourism and helps to spread knowledge everywhere, thus enriching society. Publishers, and their authors, are paid for reads (thanks to the support of sponsors), and people all over Croatia have the written word at hand."

Screen Shot 2016 12 06 at 1.33.59 PM

"It should not be important whether you are a member of an institution and whether you live in a city with bookstores and libraries in order to have access to books," added Rončević. "We still approach the book depending on where we are and which institution we belong to. We still read what others dictate to us rather than what we find ourselves. There is still a very small number of writers who get a chance to publish. When the books are opened in a digital format, it creates new opportunities that will maximize every evolving society. Today we have achieved that goal, and that joy will be greater. Croatia has given the gift of free reading to its residents and visitors on the day of St. Nicholas."

The power of the book is truly in the hands of the readers, and today they have started their new story in Croatia.
Source: total-croatia-news.com

Ιστορική απόφαση από την Γερουσία για τα Ανοιχτά Δεδομένα στις ΗΠΑ


Ανάμεσα στα αναπάντητα ερωτήματα για το μέλλον της ανοιχτής διακυβέρνησης στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Γερουσία ενέκρινε ομόφωνα, ένα σύνολο διαχρονικών αρχών για τα ανοιχτά δεδομένα: Τα δεδομένα που δημιουργούνται με τη χρήση δημόσιων κονδυλίων, θα  πρέπει να είναι online στη διάθεση των ανθρώπων με ανοιxές μορφές, χωρίς κόστος ή περιορισμούς.
capitol-data-800
Στις 10 Δεκεμβρίου του 2016, με το S.2852, η Open, Public, Electronic, and Necessary (OPEN) Government Data Act, πέρασε από Γερουσία με την ομόφωνη συγκατάθεση της . Το νομοσχέδιο ορίζει ότι όλα  τα δεδομένα της κυβέρνησης των ΗΠΑ, θα πρέπει να δημοσιεύονται , ως δεδομένα  αναγνώσιμα από μηχανή, και σε μια ανοιχτή μορφή που δεν θα περιορίζει την ελεύθερη επαναχρησιμοποίηση τους.


Ακόμα το νομοσχέδιο απαιτεί από το White House Office of Management and Budget, να επιβλέπει την πληρότητα ή και διαθεσιμότητα των δεδομένων για κάθε οργανισμό. Αυτό το έργο είναι σε εξέλιξη σήμερα, όπως μπορείτε να δείτε στο Project Open Data DashboardΟ νόμος (OPEN) Government Data Act θα διασφαλίσει ότι το έργο συνεχίζεται.


Αυτή η προσέγγιση για τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, όχι μόνο θα ενισχύσει τη δημόσια γνώση και την εφαρμογή δεδομένων για τη βελτίωση της κοινωνίας, αλλά θα βελτιώσει και την ικανότητα των οργανισμών να κατανοήσουν και να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες που κατέχουν. Οι παραβιάσεις δεδομένων και οι συμβιβασμοί της τελευταίας δεκαετίας δείχνουν πόσο σημαντικό είναι για τους οργανισμούς,  να κατανοήσουν ποια δεδομένα έχουν στην κατοχή τους και την ευαισθησία τους.
Με δεδομένη της ζήτηση  δεδομένων, από εμπορικές εταιρίες και επιχειρήσεις, τα ανοιχτά δεδομένα από  μια νέα FOIA.gov θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν στηην δόμηση και την αποκάλυψη ανοιχτών δεδομένων  με το τρόπο που ορίζει η  OPEN Government Data Act: το Data.gov.
Ο νόμος για τα ανοιχτά κυβερνητικά δεδομένα, είναι ένα απαραίτητο συμπλήρωμα για τη μεταρρύθμιση του νόμου περί Freedom of Information που πέρασε αυτό το καλοκαίρι. Μαζί, η νομοθεσία θα παρέχει μια νόμιμη δομή και κάποιες υποχρεωτικές απαιτήσεις για την ανοικτή και διαφανή διαχείριση του 21ου αιώνα. Αν περάσουν και εφαρμοστούν, οι δύο νόμοι θα θέσουν σε εφαρμογή μια σειρά διατάξεων και δομών που θα επιτρέψουν στο Κογκρέσο, σε δημοσιογράφους, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, ακαδημαϊκούς, εταιρείες του ιδιωτικού τομέα και στο κοινό, να ελέγχουν τις πράξεις των μελλοντικών διοικήσεων.

Τρίτη, Δεκεμβρίου 06, 2016

ΥΠΕΡΣΥΝΔΕΣΜΟΙ (HYPERLINKS) ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ: ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ


Σε ποιες περιπτώσεις δε συνιστά «παρουσίαση στο κοινό» η τοποθέτηση σε ιστότοπο υπερσυνδέσμου προς έργα προστατευόμενα από το δικαίωμα του δημιουργού χωρίς την άδεια του δημιουργού.



Το Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε σήμερα (υπόθεση C-160/15 GS Media BV κατά Sanoma Media Netherlands BV, Playboy Enterprises International Inc., Britt Geertruida Dekker) ότι η τοποθέτηση σε ιστότοπο υπερσυνδέσμου προς έργα προστατευόμενα από το δικαίωμα του δημιουργού και δημοσιευθέντα σε άλλον ιστότοπο χωρίς την άδεια του δημιουργού δεν συνιστά «παρουσίαση στο κοινό» όταν το πρόσωπο που τοποθετεί τον εν λόγω σύνδεσμο ενεργεί για μη κερδοσκοπικό σκοπό και χωρίς να γνωρίζει τον παράνομο χαρακτήρα της δημοσίευσης των οικείων έργων.
Αντιθέτως, σύμφωνα με το ΔΕΕ, σε περίπτωση που οι υπερσύνδεσμοι αυτοί παρέχονται για κερδοσκοπικό σκοπό, η γνώση του παράνομου χαρακτήρα της δημοσίευσης στον άλλον ιστότοπο θα πρέπει να τεκμαίρεται.
Ιστορικό
Η GS Media εκμεταλλεύεται τον ιστότοπο GeenStijl, στον οποίο αναρτώνται, σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέχει η εν λόγω ιστοσελίδα, «ειδήσεις, σκανδαλιστικές αποκαλύψεις και δημοσιογραφική έρευνα σχετικά με διασκεδαστικά θέματα σε παιχνιδιάρικο τόνο» και ο οποίος αποτελεί έναν εκ των δέκα δημοφιλέστερων ιστότοπων επικαιρότητας στις Κάτω Χώρες.
Το 2011, η GS Media δημοσίευσε ένα άρθρο και έναν υπερσύνδεσμο ο οποίος παρέπεμπε τους αναγνώστες σε αυστραλιανό ιστότοπο όπου ήταν διαθέσιμες φωτογραφίες της Britt Geertruida Dekker. Οι φωτογραφίες αυτές είχαν δημοσιευτεί στον αυστραλιανό ιστότοπο χωρίς τη συναίνεση της Sanoma, εκδότριας του μηνιαίου περιοδικού Playboy η οποία είναι κάτοχος των δικαιωμάτων δημιουργού των επίμαχων φωτογραφιών. Παρά τις οχλήσεις της Sanoma, η GS Media αρνήθηκε να αποσύρει τον επίμαχο υπερσύνδεσμο. Όταν ο αυστραλιανός ιστότοπος απέσυρε τις φωτογραφίες κατόπιν σχετικής αίτησης της Sanoma, η GeenStijl δημοσίευσε νέο άρθρο το οποίο περιείχε και αυτό έναν υπερσύνδεσμο προς άλλον ιστότοπο, από τον οποίο ήταν δυνατή η πρόσβαση στις εν λόγω φωτογραφίες. Και ο τελευταίος αυτός ιστότοπος ικανοποίησε το αίτημα της Sanoma για απόσυρση των φωτογραφιών. Στην πλατφόρμα επικοινωνίας του ιστότοπου GeenStijl, οι χρήστες του τοποθέτησαν εν συνεχεία νέους συνδέσμους που οδηγούσαν σε άλλους ιστοτόπους στους οποίους ήταν διαθέσιμες οι επίμαχες φωτογραφίες.
Κατά τη Sanoma, η GS Media προσέβαλε το δικαίωμα δημιουργού. Επιληφθέν κατ’ αναίρεση, το Hoge Raad der Nederlanden (Ανώτατο Δικαστήριο των Κάτω Χωρών) υποβάλλει συναφώς αίτηση προδικαστικής απόφασης στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, δυνάμει οδηγίας της Ένωσης, κάθε πράξη παρουσίασης έργου προς το κοινό πρέπει να πραγματοποιείται με την άδεια του κατόχου του δικαιώματος του δημιουργού (Οδηγία 2001/29/ΕΚ(link is external)).
Εντούτοις, το Hoge Raad επισημαίνει ότι στο διαδίκτυο καθίσταται προσβάσιμη πληθώρα έργων που δημοσιοποιήθηκαν χωρίς άδεια του κατόχου του δικαιώματος του δημιουργού. Για τον φορέα εκμετάλλευσης ενός ιστότοπου δεν θα είναι πάντοτε εύκολο να εξακριβώσει αν ο δημιουργός έχει δώσει την άδειά του.
Απόφαση
Με τη σημερινή του απόφαση, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, δυνάμει της εν λόγω οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να μεριμνούν ώστε να παρέχεται στους δημιουργούς το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν κάθε παρουσίαση στο κοινό των έργων τους. Ταυτοχρόνως, η οδηγία αυτή αποβλέπει στη διατήρηση μιας κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ, αφενός, του συμφέροντος των κατόχων δικαιωμάτων του δημιουργού και, αφετέρου, της προστασίας των συμφερόντων και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών προστατευομένων αντικειμένων, ειδικότερα δε της ελευθερίας έκφρασης και πληροφόρησης, καθώς και του γενικού συμφέροντος.
Το Δικαστήριο υπενθυμίζει τη νομολογία του βάσει της οποίας η έννοια της «παρουσίασης στο κοινό» συνεπάγεται κατά περίπτωση εκτίμηση, στο πλαίσιο της οποίας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πλείονα παραπληρωματικά κριτήρια. Μεταξύ των κριτηρίων αυτών περιλαμβάνεται ειδικότερα, πρώτον, ο ηθελημένος χαρακτήρα της παρέμβασης. Έτσι, ο χρήστης προβαίνει σε πράξη παρουσίασης οσάκις παρεμβάλλεται, με πλήρη επίγνωση των συνεπειών της συμπεριφοράς του, για να παράσχει στους πελάτες του πρόσβαση σε προστατευόμενο έργο. Δεύτερον, η έννοια του «κοινού» αναφέρεται σε έναν απροσδιόριστο αριθμό δυνητικών αποδεκτών, ενώ εξάλλου προϋποθέτει και έναν αρκετά μεγάλο αριθμό προσώπων. Τρίτον, έχει σημασία αν μια παρουσίαση στο κοινό έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα.
Το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι η προγενέστερη νομολογία(link is external) του αφορούσε μόνον την τοποθέτηση υπερσυνδέσμων προς έργα ελευθέρως διαθέσιμα σε άλλον ιστότοπο με τη συναίνεση του δικαιούχου και ότι, ως εκ τούτου, από τη νομολογία αυτή δεν μπορεί να συναχθεί ότι η τοποθέτηση τέτοιων υπερσυνδέσμων εκφεύγει αυτομάτως της έννοιας της «παρουσίασης στο κοινό» όταν τα επίμαχα έργα έχουν δημοσιευτεί στον άλλον ιστότοπο χωρίς τη συναίνεση του δικαιούχου.
Εντούτοις, όσον αφορά την τελευταία αυτή περίπτωση, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι το διαδίκτυο έχει ιδιαίτερη σημασία για την ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης καθώς και ότι οι υπερσύνδεσμοι συμβάλλουν στην ορθή του λειτουργία καθώς και στην ανταλλαγή απόψεων και πληροφοριών. Εκτός αυτού, το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι ενδέχεται να αποδειχθεί δύσκολο, ιδιαιτέρως για τους ιδιώτες που επιθυμούν να τοποθετήσουν τέτοιους συνδέσμους, να εξακριβωθεί αν πρόκειται για προστατευμένα έργα και, αναλόγως της περίπτωσης, αν οι κάτοχοι των δικαιωμάτων δημιουργού των έργων αυτών έχουν επιτρέψει τη δημοσίευσή τους στο διαδίκτυο.
Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων αυτών, το Δικαστήριο κρίνει ότι, για την κατά περίπτωση εκτίμηση της «παρουσίασης στο κοινό», πρέπει, όταν η τοποθέτηση σε ιστότοπο ενός υπερσυνδέσμου προς έργο ελευθέρως διαθέσιμο σε άλλον ιστότοπο πραγματοποιείται από πρόσωπο το οποίο, πράττοντας τούτο, δεν επιδιώκει κερδοσκοπικό σκοπό, να λαμβάνεται υπόψη η περίσταση ότι το πρόσωπο αυτό δεν γνωρίζει, και δεν μπορεί ευλόγως να γνωρίζει, ότι το οικείο έργο είχε δημοσιευθεί στο διαδίκτυο χωρίς την άδεια του κατόχου των δικαιωμάτων δημιουργού. Πράγματι, το πρόσωπο αυτό δεν ενεργεί κατά κανόνα με απόλυτη επίγνωση των συνεπειών της συμπεριφοράς του προκειμένου να παράσχει σε τρίτους πρόσβαση σε έργο παρανόμως δημοσιευθέν στο διαδίκτυο.
Αντιθέτως, όταν αποδεικνύεται ότι το πρόσωπο αυτό γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι ο υπερσύνδεσμος που τοποθέτησε παρέχει πρόσβαση σε έργο παρανόμως δημοσιευθέν, για παράδειγμα λόγω του ότι ενημερώθηκε σχετικά από τους κατόχους του δικαιώματος του δημιουργού, τότε πρέπει να γίνει δεκτό ότι η τοποθέτηση του συνδέσμου αυτού συνιστά «παρουσίαση στο κοινό». Το ίδιο ισχύει στην περίπτωση κατά την οποία ο σύνδεσμος αυτός παρέχει στους χρήστες τη δυνατότητα να παρακάμψουν περιοριστικά μέτρα που έχει λάβει ο ιστότοπος στον οποίο βρίσκεται το προστατευόμενο έργο προκειμένου να περιοριστεί η πρόσβαση του κοινού στους συνδρομητές του και μόνον.
Επιπλέον, όταν η τοποθέτηση υπερσυνδέσμων γίνεται για κερδοσκοπικό σκοπό, ευλόγως αναμένεται από το πρόσωπο που την πραγματοποιεί ότι θα προβεί στους αναγκαίους ελέγχους ώστε να βεβαιωθεί ότι το οικείο έργο δεν έχει δημοσιευτεί παρανόμως. Ως εκ τούτου, θεωρείται κατά τεκμήριο ότι η τοποθέτηση των υπερσυνδέσμων πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επίγνωση τόσο του γεγονότος ότι το έργο είναι προστατευόμενο όσο και του ενδεχομένου ο κάτοχος του δικαιώματος του δημιουργού να μην έχει επιτρέψει τη δημοσίευσή του στο διαδίκτυο. Υπό τις περιστάσεις αυτές, και υπό τον όρο ότι το ανωτέρω τεκμήριο δεν ανατρέπεται, η πράξη που συνίσταται στην τοποθέτηση υπερσυνδέσμου προς έργο παρανόμως δημοσιευθέν στο διαδίκτυο αποτελεί «παρουσίαση στο κοινό».
Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι η GS Media τοποθέτησε τους υπερσυνδέσμους προς τα αρχεία που περιείχαν τις φωτογραφίες για κερδοσκοπικό σκοπό καθώς και ότι η Sanoma δεν είχε επιτρέψει τη δημοσίευση των φωτογραφιών αυτών στο διαδίκτυο. Επιπλέον, όπως προκύπτει από την εξιστόρηση των πραγματικών περιστατικών που περιλαμβάνει η απόφαση του Hoge Raad, η GS Media γνώριζε τον παράνομο χαρακτήρα της δημοσίευσης, οπότε δεν μπορεί να ανατρέψει το τεκμήριο ότι η τοποθέτηση των επίμαχων συνδέσμων πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επίγνωση του παράνομου χαρακτήρα της εν λόγω δημοσίευσης.
Κατά συνέπεια, και υπό την επιφύλαξη των επαληθεύσεων που απόκειται στο Hoge Raad να πραγματοποιήσει, η GS Media, στο μέτρο που τοποθέτησε τους επίμαχους συνδέσμους, προέβη σε «παρουσίαση στο κοινό».
Ολόκληρη την αποφαση μπορείτε να βρείτε εδώ(link is external).

 Πηγή: www.lawspot.gr

Έντυπο βιβλίο ή e-book;


Του Νίκου Τσούλια // *

clip_image001
 Γιατί όλος αυτός ο θόρυβος με τη διαμάχη του έντυπου με το ψηφιακό βιβλίο (e-book); Και άλλες φορές δεν άλλαξε στην ιστορία η μορφή του βιβλίου στα πεδία της γνώσης; Και δεν έγινε η μεγάλη μάχη (η μητέρα των μαχών) μεταξύ προφορικού και γραπτού λόγου τότε με τις αντιρρήσεις του μεγάλου δάσκαλου του Σωκράτη;

Και γιατί δεν μπορεί να συνυπάρξουν οι δυο μορφές του βιβλίου; Γιατί να μην είναι ψηφιοποιημένα ογκώδη πληροφορικά συστήματα και να δαπανάται χαρτί; Γιατί να μην είναι ψηφιοποιημένες οι εφημερίδες που παλιώνουν την ώρα που διαβάζονται; Γιατί να μην είναι ψηφιοποιημένα επιστημονικά περιοδικά και βιβλία ή βιβλία πολυχρησιμοποιούμενα για να μπορείς να παραθέτεις τις παραπομπές τους με ευκολία; Γιατί να μην είναι έντυπα τα βιβλία που τα απολαμβάνεις στην ανάγνωση της μυθιστορίας; Γιατί να μην είναι έντυπα τα κλασικά βιβλία που στολίζουν τη σκέψη σου ακόμα και με το διαρκές κοίταγμα στις βιβλιοθήκες του σπιτιού σου;
Γιατί να μην είναι και έντυπα και ψηφιακά όσα βιβλία ο καθένας μας θεωρεί ότι είναι κοσμήματα και θέλει ανά πάσα στιγμή να απολαύσει και τις δύο μορφές; Να έχεις, δηλαδή, κοντά σου εκατοντάδες βιβλία στο laptop σου (Αριστοτέλη, Πλάτωνα, Κικέρωνα, Αϊνστάιν, Ντοστογιέφσκι, Τολστόι, Παπαδιαμάντη κλπ κλπ), όπου και αν είσαι, οποιαδήποτε στιγμή; Να έχεις τα δικά σου γραψίματα όλα στην «επιφάνεια»;
Έχετε αναρωτηθεί ότι από ένα σημείο και μετά (όσον αφορά τον όγκο) τα έντυπα αρχεία είναι ως μη υπάρχοντα, αφού δεν μπορείς να βρεις τι είναι πού; Ενώ στο laptop με την κατάλληλη αρχειοθέτηση μπορείς να έχεις ολόκληρες βιβλιοθήκες; Και να έχεις ό,τι ζητήσεις σε μερικά δευτερόλεπτα και προς χρήση χωρίς την ανάγκη του γραψίματος; Για έναν που έχει το διάβασμα και το γράψιμο ως βασικό στοιχείο της ζωής του (θα τολμούσα να πως ως ένα από τα νοήματα της ζωής τους, ως μια μόνιμη εστία ευτυχίας, ενατένισης και πνευματικής καλλιέργειας), και οι δύο εκδοχές του βιβλίου είναι απολύτως απαραίτητες.
Που θα χωρούσε όλη αυτή χαρτούρα; Που να βρεθεί τόσο χαρτί και μελάνι και προπάντων τόσος χρόνος για να γράφεις ό,τι δεν είναι ψηφιοποιημένο; Από μια πληροφοριόσφαιρα που διαρκώς μεγενθύνεται δεν μπορείς να την παρακολουθήσεις και να την αξιολογήσεις αν δεν έχει εκτεταμένα πεδία σε ψηφιακή μορφή. Είναι η πρώτη ανάγκη του μέλλοντος που γίνεται παρόν όλο και πιο γρήγορα.
Βέβαια για έναν που είναι συστηματικός αναγνώστης ξέρει ότι δεν μπορείς να διαβάσεις ένα βιβλίο πολλών σελίδων από ψηφιακό πεδίο, ξέρεις ότι δεν είναι ίδια η απόλαυση μεταξύ του βιβλίου που το διαβάζεις χωρίς τεχνικές δεσμεύσεις όπου θέλεις. Η ζωή του αναγνώστη έχει άπειρες στιγμές διαβάσματος, άλλες για το έντυπο βιβλίο και άλλες για το ψηφιακό, άλλες για το γράψιμο με μολύβι και άλλες με τα πλήκτρα. Και για το γράψιμο τα πράγματα εξελίσσονται αναλόγως.
Αρχικά, όταν ήθελα να γράψω ένα κείμενο, το έγραφα πρώτα στο χαρτί και μετά το μετέφερα στο laptop. Στη συνέχεια, όμως, έγραφα και γράφω απευθείας στο πληκτρολόγιο. Αν έχει διαφορά; Στην αρχή, ναι, τώρα δεν ξέρω, μάλλον όχι… Για τους επαγγελματίες του χώρου τα πράγματα φυσικά είναι ίσως διαφορετικά….
Όταν ένας εκδότης μου ζήτησε ένα επιστημονικό άρθρο γα το περιοδικό του, με ρώτησε πόσο χρόνο θέλω. «Τι περιθώριο έχω περίπου»;. Τον αντερώτησα. «Μια εβδομάδα». «Κανένα πρόβλημα, σε δύο ημέρες θα είναι έτοιμο». Έμεινε έκπληκτος. Του εξήγησα, ότι για πάρα πολλά θέματα έχω διαβάσει εκατοντάδες βιβλία και περιοδικά τα οποία στο τέλος τα αποδελτιώνω ψηφιακά και επομένως η βιβλιογραφική υποστήριξη του άρθρου μου είναι μια πολύ εύκολη υπόθεση. Αν όλες αυτές τις σημειώσεις τις είχα σε έντυπα, δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν λόγω όγκου ποτέ!
Προσωπικά, έχω κατασταλάξει ότι πρόβλημα της περί ου ο λόγος διαμάχης επί της ουσίας δεν υπάρχει. Άλλωστε η αλλαγή, η εξέλιξη είναι η ίδια η ζωή. Ποιος θα αρνηθεί αυτό; Και όσοι διαβάζουμε και γράφουμε, χαιρόμαστε που υπάρχουν και τα έντυπα και τα ψηφιακά βιβλία…

bookebook
* Ο Νίκος Τσούλιας είναι καθηγητής σε λύκειο. Έχει εκλεγεί πρόεδρος της ΟΛΜΕ τέσσερις φορές (1996 – 2003). Διδακτορικό στην Ειδική Αγωγή. Δύο βιβλία: “Σε πρώτο πρόσωπο” και «Παιδείας εγκώμιον».  Συνεργάστηκε με: «ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ» (1980 – 1986), «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» (1988 – 1996) και “ΤΟ ΑΡΘΡΟ” (2010- σήμερα) καθώς και με αρκετά περιοδικά. (https://anthologio.wordpress.com/)
Πηγή: fractalart.gr/vivlio-ebook/


Τα κτίσματα της πνευματικής κληρονομιάς











Η μνημειώδης αίθουσα της Βιβλιοθήκης των Μεδίκων και, σε πρώτο πλάνο, το περίτεχνο δάπεδό της. Πρόκειται για ένα κτίσμα που μας φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο έβλεπαν τη βιβλιοθήκη στην Αναγέννηση.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Θα έπρεπε ένα μουσείο να κάνει μια έκθεση για τις βιβλιοθήκες και τον ρόλο τους στον δυτικό πολιτισμό; Σίγουρα ναι, καθώς μετά τη δημιουργία της Ακαδημίας του Πλάτωνα και το Λύκειο του Αριστοτέλους στον αρχαίο κόσμο, τα κτίσματα που ήταν αφιερωμένα στη φύλαξη και στην ταξινόμηση βιβλίων και μουσικών οργάνων ενσωματώθηκαν σε φιλοσοφικές σχολές και  τους δόθηκε το όνομα «Μουσεία» καθώς είχαν αγάλματα των Μουσών. Ιδού μια ενδιαφέρουσα πληροφορία που μαθαίνουν οι επισκέπτες της έκθεσης την οποίαν επιμελήθηκε ο αρχιτέκτων και ιστορικός του βιβλίου Κωνσταντίνος Στάικος στο κεντρικό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη. Τίτλος του: «Η αρχιτεκτονική των βιβλιοθηκών στον δυτικό πολιτισμό. Από τη μινωική εποχή στον Μιχαήλ Αγγελο (1600 π.Χ.-1600 μ.Χ.)».
Η εξέλιξη
Το αφιέρωμα πραγματεύεται την αρχιτεκτονική εξέλιξη των θαλάμων και των κτισμάτων που χρησιμοποιήθηκαν για τη φύλαξη της πνευματικής παρακαταθήκης στον ελληνικό κόσμο, στη ρωμαϊκή εποχή, στο Βυζάντιο, στη Δύση, στους μεσαιωνικούς χρόνους και στην Αναγέννηση. «Ο στόχος μου ήταν είναι να γίνει φανερό στον θεατή πώς μέσα στη διαχρονικότητα και σε όλους τους πολιτισμούς το σημείο αναφοράς για τη γνώση είναι η βιβλιοθήκη», λέει ο Κωνσταντίνος Στάικος που αξιοποιεί και τις δύο επαγγελματικές του ιδιότητες στην έκθεση αυτή. Ο ίδιος έχει ασχοληθεί με τη Βιβλιοθήκη της Μονής της Πάτμου τη δεκαετία του 1970, ενώ αργότερα ασχολήθηκε και με τη Βιβλιοθήκη του Πατριαρχείου. Ως αυτοδίδακτος γνώστης και συλλέκτης αγάπησε με πάθος τα βιβλία και ιδιαίτερα τις ελληνικές εκδόσεις μετά την Αλωση. Ανακάλυψε πως το κεφάλαιο που αφορούσε την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής των βιβλιοθηκών ήταν υποφωτισμένο και έτσι γεννήθηκε η ιδέα της έκθεσης.
«Ηδη στην Ανατολή από το 4200 π.Χ. υπήρχαν ειδικοί χώροι φύλαξης υλικού που είχε νομοθετική, διοικητική ή λογοτεχνική αξία. Τους συναντάμε ως “Οίκους Πινακίδων” στους Σουμέριους, τους Αιγύπτιους, τους Ασσύριους. Οι Μινωίτες είχαν πινακίδες από άργιλο, αλλά δεν αποκλείεται να είχαν εισαγάγει στην καθημερινότητα και το παπύρινο βιβλίο», μας εξηγεί. Σύμφωνα με τον κ. Στάικο, ο σχεδιασμός αρχειοφυλακείων απασχόλησε την αρχιτεκτονική κοινότητα στον ελληνικό κόσμο από τα μέσα της πρώτης χιλιετίας, τότε δηλαδή που άρχισαν να αντικαθίστανται τα εγχάρακτα σε μάρμαρο ή μέταλλο κρατικά αρχεία από κυλίνδρους. Ετσι ο Πεισίστρατος των Αθηνών και ο Πολυκράτης της Σάμου οργανώνουν συλλογές με βιβλιοθηκονομικά κριτήρια ήδη από τον 6ο αιώνα. Αργότερα οι σπουδαιότερες οργανωμένες συλλογές βιβλίων θησαυρίζονταν στις φιλοσοφικές σχολές που άρχισαν να λειτουργούν στη Μίλητο και στη συνέχεια στον Κρότωνα, στην Ακαδημία του Πλάτωνα και στο Λύκειο του Αριστοτέλη. Η τυπολογία της επίσημης αίθουσα της βιβλιοθήκης ως ναόσχημο κτίσμα συνεχίστηκε και κατά την ελληνιστική εποχή, με την Οικουμενική Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και της Περγάμου. Οι Πτολεμαίοι ήθελαν να εμβαθύνουν στο όραμα του Αλεξάνδρου συγκεντρώνοντας σε μια στέγη την ελληνική πνευματική παράδοση αλλά και εκείνη των λαών που τελούσαν υπό την κυριαρχία τους.
Η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη ιδρύθηκε στη Ρώμη το 43 π.Χ. Οι Ρωμαίοι ακολούθησαν την ελληνική αρχιτεκτονική παράδοση. Καθώς ο σκοπός τους ήταν να εξισώσουν τη λατινική με την αρχαία ελληνική γραμματεία και για την επίτευξη του σκοπού τους αυτού δημιούργησαν δύο ξεχωριστά μεν, αλλά πανομοιότυπα κτίσματα (Διδυμία), στα οποία θησαυρίζονταν το ελληνικό και λατινικό τμήμα αντίστοιχα.
Μεσαίωνας

Κατά τη μεσαιωνική εποχή, τόσο στο Βυζάντιο όσο και στα κράτη της Δυτικής Ευρώπης, οι βιβλιοθήκες του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού σταμάτησαν να υπάρχουν με τη μορφή που είχαν, καθώς το μόνο που έπρεπε να ξέρει το ποίμνιο ήταν τα θρησκευτικά κείμενα. Ως επακόλουθο, το σύνολο της χριστιανικής γραμματείας αποθηκεύτηκε στα μοναστήρια που ιδρύθηκαν σε Ανατολή και Δύση. Οι θάλαμοι αυτοί, παρόλο που θησαύριζαν πολύτιμο υλικό, δεν έτυχαν καμίας αρχιτεκτονικής μέριμνας.
Την περίοδο της Αναγέννησης, η σύζευξη της αρχαίας και της χριστιανικής γραμματείας είχε ως αποτέλεσμα και τη δημιουργία νέας τυπολογίας. Ετσι, οι βιβλιοθήκες ανακτούν την παλιά τους αίγλη ως ναοί της γνώσης, καθιερώνεται η ναόσχημη μορφή τους και θεωρούνται ισότιμες με τις εκκλησίες και τα καθολικά.
​​Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 8 Ιανουαρίου 2017. Κουμπάρη 1, Αθήνα.
Πηγή: www.kathimerini.gr

Under pressure from national governments, Commission lowers VAT rates for e-books


Booksellers will be able to sell e-books with low VAT rates to match the discounts already applied to paper books under a change to EU tax law announced today (1 December).
E-books can be sold at discounted VAT rates to match paper books under new EU rules.


Most EU countries, except Bulgaria and Denmark, allow paper books to be sold with discounted value-added tax rates. The average rate for paper books in the EU is 7.6%; for e-books that figure stands at 19.9%, according to the European Parliament’s in-house think tank.
The move to change VAT law to allow a lower rate for e-books comes after a back-and-forth disagreement between the European Commission, member countries and the European Court of Justice over whether e-books should be sold at the same rates as paper books.
The top court ruled in March that lowered VAT rates for e-books in France and Luxembourg were illegal.
Andrus Ansip, the EU’s digital policy chief, told reporters last week the court’s decision “was a message to us to intervene”.
Ansip said the VAT measures he announced today are “the last piece in the puzzle” following a series of legislative proposals this year to boost ecommerce, including changes to parcel delivery conditions and access to retailers’ websites across the EU.
The new proposal will allow but not require EU countries to apply lower rates for e-books, which currently make up only 5% of Europe’s bookselling market. The Commission predicts that will grow to a 20% share by 2021.
But e-book sales have already started to fall in some EU countries. The UK publishing association reported lower revenues from e-book sales in 2015 compared to the previous year.
Booksellers say they’re less optimistic about the growth in e-book sales, but hope that lower VAT rates could reverse the stagnating trend.
“VAT is probably one of the elements which might explain why the e-book market has been growing so slowly,” said Fran Dubruille, director of the European and International Booksellers Federation.
Dubruille says booksellers promote e-books mostly to cater to a small group of customers who prefer them, even though sales have floundered.
The Commission’s change to VAT rates for online publications will also affect digital news subscriptions.
“Whether you’re reading something on paper or electronically, a book is still a book and a newspaper is still a newspaper,” Pierre Moscovici, the EU tax commissioner, said today.
Moscovici said higher VAT rates for digital products are “no longer a reflection of the economy as it stands at the moment”.
The European Parliament has previously called for the Commission to allow lower VAT rates for e-books and online newspapers. MEPs and national governments will have to sign off on the executive’s proposal before it can become law.
Source: www.euractiv.com

Μηχανή αναζήτησης ελληνικών ψηφιακών βιβλιοθηκών

Περί Βιβλίων & Βιβλιοθηκών