Πέμπτη, Ιανουάριος 26, 2012

Χαρίδημος Τσούκας

Εκτενής συνέντευξη του Κοσμήτορα της Σχολής Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Κύπρου, καθηγητή Χαρίδημου Τσούκα, στην εκπομπή της ΕΡΤ «Τα Άκρα» που μεταδόθηκε στις 20/1/2012.

Πατείστε εδώ για να δείτε τη συνέντευξη.

Πηγή: ΕΡΤ WebTv
Εκπομπή: Στα Άκρα
Πρώτη Προβολή: 20/01/2012

Τρίτη, Ιανουάριος 24, 2012

Τελετή τοποθέτησης του θεμέλιου λίθου του Κέντρου Πληροφόρησης-Βιβλιοθήκη "Στέλιος Ιωάννου"


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Προσκαλείστε στην τελετή τοποθέτησης του θεμέλιου λίθου
του Κέντρου Πληροφόρησης-Βιβλιοθήκη "Στέλιος Ιωάννου"

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012, στις 11 π.μ.
στην Πανεπιστημιούπολη

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα
του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας

Τηλέφωνο επικοινώνίας 22894305

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΘΕΜΕΛΙΟΥ ΛΙΘΟΥ
από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Χριστόφια
χώρος ανέγερση του Κέντρου Πληροφόρησης-Βιβλιοθήκη "Στέλιος Ιωάννου"

ΕΚΔΗΛΩΣΗ: Κτήριο Συμβουλίου Συγκλήτου "Αναστάσιος Γ. Λεβέντης", αίθουσα B108


  • Χαιρετισμός από τον κ. Δημήτρη Χριστόφια,
    Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας

  • Χαιρετισμός από τον κ. Δάκη Ιωάννου,
    εκ μέρους της οικογένειας των δωτητών του έργου

  • Χαιρετισμός από τον κ. Χάρη Χαραλάμπους,
    Πρόεδρο του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Κύπρου

  • Παρουσίαση 5λεπτης ταινίας για το Πανεπιστήμιο Κύπρου

  • Παρουσίαση της σχετικής έκδοσης από την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια
    του Τμήματος Αρχιτεκτινκής, κ. Παναγιώτα Πύλα


ΔΕΞΙΩΣΗ: 1ος όροφος, Κέντρο Κοινωνικών Δραστηριοτήτων, Πανεπιστημιούπολη

Τρίτη, Ιανουάριος 17, 2012

Η βιομηχανία του Copyright – Ένας αιώνας εξαπάτησης( …;)

Λέμε ότι πρέπει να μελετάμε την Ιστορία ώστε να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος. Με αυτόν τον τρόπο η βιομηχανία του copyright έμαθε ότι μπορούσε να επωφελείται από την μονοπωλιακή της θέση και να εισπράττει χρήματα κάθε φορά που έκανε την εμφάνισή της μια νέα τεχνολογία, απλά διαμαρτυρόμενη δυνατά στους νομοθέτες.
Τα τελευταία εκατό χρόνια παρατηρείται η εμφάνιση πολλών τεχνικών εξελίξεων στον τομέα της διάδοσης της αντιγραφής και μετάδοσης πολιτισμού. Αλλά αυτό παραπλανά τους νομοθέτες, οι οποίοι έχουν την τάση να προστατεύουν τους παλιούς σε βάρος των νέων, απλά επειδή ο πρώτος διαμαρτύρεται. Κατ’ αρχάς, ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτό που η βιομηχανία του copyright προσπάθησε να απαγορέψει, ή τουλάχιστον να φορολογήσει, για τον μοναδικό λόγο της ύπαρξής του.
Ξεκίνησε περίπου το 1905, καθώς το μηχανικό πιάνο έγινε δημοφιλές. Οι προμηθευτές παρτιτούρων μουσικής δήλωσαν ότι θα ήταν το τέλος της τέχνης αν δεν μπορούσαν πια να κερδίσουν τη ζωή τους ως μεσάζοντες μεταξύ των συνθετών και του κοινού, κι’ έτσι ζήτησαν την απαγόρευση του μηχανικού πιάνο. Μια διάσημη επιστολή του 1906 λέει ότι το γραμμόφωνο και το μηχανικό πιάνο θα ήταν το τέλος της τέχνης, και ως εκ τούτου, το τέλος του κόσμου της ζωντάνιας και της μουσικής.
Στη δεκαετία του 1920, και ενώ οι ραδιοφωνικές εκπομπές ευδοκιμούσαν, μια ανταγωνιστική βιομηχανία ζητάει την απαγόρευσή τους λόγω περικοπής των εσόδων της. Οι πωλήσεις δίσκων έπεσαν από 75 εκατομμύρια δολάρια σε 5 εκατομμύρια το 1929, 4 χρόνια αργότερα — μια πτώση πολύ μεγαλύτερη από αυτή που γνωρίζει σήμερα η βιομηχανία δίσκων. (Να σημειώσουμε ότι η πτώση των εσόδων συμπίπτει με την κρίση του 1929). Η βιομηχανία του copyright μήνυσε τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, και οι εταιρείες διαχείρισης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας άρχισαν τη συγκομιδή ενός τμήματος από τα κέρδη των σταθμών με το πρόσχημα του κόστους εκπομπής. Μερικοί νόμοι πρότειναν την προστασία του νέου μέσου μετάδοσης που ήταν το ραδιόφωνο ενάντια στους ιδιοκτήτες των πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά δεν ψηφίστηκαν.
Στη δεκαετία του 1930, οι βουβές ταινίες εκτοπίστηκαν από τις ταινίες με ήχο. Μέχρι τότε κάθε κινηματογράφος απασχολούσε μια ορχήστρα για να παίζει τη μουσική που συνόδευε τις βουβές ταινίες. Στο εξής αυτοί έγιναν άνεργοι. Πιθανώς πρόκειται για την χειρότερη τεχνολογική εξέλιξη για τους επαγγελματίες μουσικούς και τραγουδιστές. Τα συνδικάτα τους, απαίτησαν εγγυημένη απασχόληση για τους μουσικούς σε διάφορες μορφές.
Στη δεκαετία του 1940, η βιομηχανία του κινηματογράφου διαμαρτύρεται ότι η τηλεόραση είναι ο θάνατος του κινηματογράφου, ενώ τα έσοδα από την βιομηχανία του κινηματογράφου είχαν βυθιστεί από 120 εκατομμύρια δολάρια σε 31 εκατομμύρια μέσα σε πέντε χρόνια. Μια διάσημη παράθεση: «Γιατί να πληρώσετε για να πάτε να δείτε μια ταινία τη στιγμή που μπορείτε να τη δείτε δωρεάν από το σπίτι σας;»
Το 1972, η βιομηχανία του copyright προσπάθησε να απαγορέψει τα φωτοτυπικά. Αυτή η εκστρατεία ερχόταν από τους εκδότες βιβλίων και περιοδικών: «Ίσως δεν είναι μακριά η μέρα που κανένας δεν θα έχει ανάγκη πια να αγοράσει βιβλία.»
Τη δεκαετία του 1970 έφτασε και η κασέτα ήχου, και είναι αυτήν την περίοδο που η βιομηχανία του copyright θέλησε έντονα να διεκδικήσει από την ύπαρξή της. Διαφημίσεις που φώναζαν «Η εγγραφή στο σπίτι σκοτώνει τη μουσική!» έκαναν παντού την εμφάνισή τους. To group Dead Kennedys είναι γνωστό για την απάντηση που έδωσε αλλάζοντας διακριτικά το μήνυμα σε «Η εγγραφή στο σπίτι σκοτώνει τα κέρδη της βιομηχανίας της μουσικής», και «Αφήνουμε αυτή την πλευρά (της κασέτας) κενή, για να μπορέσετε να βοηθήσετε.»
Η δεκαετία του 1970 είδε μια ακόμα μεγάλη αλλαγή, όπου οι DJ και τα ηχεία παίρνουν σιγά σιγά την θέση των ορχηστρών χορού. Τα συνδικάτα της βιομηχανίας του copyright εξαγριώθηκαν και πρότειναν ένα «φόρο ντίσκο» που θα επιβάλλεται στα μέρη που μεταδίδεται από τα μέσα αναπαραγωγής η μουσική ντίσκο, για να συλλεχθεί από τις ιδιωτικές οργανώσεις μετά από εντολή της κυβέρνησης και να διανεμηθεί στις ορχήστρες. Αυτό στις μέρες μας μας κάνει να γελάμε, αλλά το γέλιο σταματά γρήγορα όταν μάθουμε ότι η δημιουργία του φόρου ντίσκο ήταν πραγματικότητα, και υπάρχει ακόμα και σήμερα.
Η δεκαετία του 1980 σημαδεύεται από την εμφάνιση των συσκευών εγγραφής video κασετών. Από αυτήν την περίοδο, προσφωνήθηκε η πιο διάσημη παράθεση από τον πιο υψηλό εκπρόσωπο της βιομηχανίας του copyright στο κογκρέσο των ΗΠΑ «Το μαγνητόφωνο είναι για τους παραγωγούς ότι είναι ο Στραγγαλιστής της Βοστώνης για τη νοικοκυρά που είναι μόνη στο σπίτι» η οποία και έμεινε στην ιστορία. Παρ’ όλα αυτά, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι η υπόθεση Sony-Betamax έφτασε έως το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ, και το μαγνητόφωνο δεν ήταν ποτέ τόσο κοντά στην σύνθλιψη του από τη βιομηχανία του copyright: η ομάδα της Betamax κέρδισε την υπόθεση με 5-4 ψήφους.
Επίσης στα τέλη της δεκαετίας του 1980, είδαμε την πλήρη αποτυχία του Digital Audio Tape (DAT), κυρίως διότι επετράπη στη βιομηχανία του copyright να καθοδηγήσει το σχεδιασμό προς όφελός της. Αυτή η κασέτα, αν και τεχνικά ανώτερη από την κασέτα αναλογικού ήχου, εμπόδιζε εσκεμμένα την αντιγραφή της μουσικής, σε τέτοιο βαθμό ώστε το κοινό να την απορρίψει. Ένα παράδειγμα της τεχνολογίας που η βιομηχανία του copyright κατάφερε να σκοτώσει, αν και αμφιβάλλω ότι έγινε σκόπιμα: απλά εκπληρώσαμε τις επιθυμίες τους στη λειτουργία της συσκευής ώστε να μην διαταραχθεί το statu-quo.
Το 1994, η Fraunhofer-Gesellschaft κυκλοφορεί ένα πρωτότυπο ενσωμάτωσης της τεχνικής της στην κωδικοποίηση ήχου η οποία θα επαναστατούσε στην εξέλιξη του ψηφιακού ήχου. Επέτρεπε σε αρχεία ήχου ποιότητας CD να καταλαμβάνουν το ένα δέκατο του χώρου αυτού, κάτι το οποίο εκτιμήθηκε πάρα πολύ εκείνη την εποχή όπου ένας τυπικός σκληρός δίσκος είχε χωρητικότητα μερικά gigabyte. Γνωστό με το τεχνικό όνομα MPEG-1 Audio Layer III, έγινε γρήγορα γνωστό στην καθημερινή ζωή ως «MP3».
Η βιομηχανία του copyright και πάλι διαμαρτυρήθηκε, και την αξιολόγησε ως την τεχνολογία η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο για εγκληματικούς σκοπούς. Η πρώτη επιτυχημένη συσκευή αναπαραγωγής MP3, το Diamond Rio, έκανε την εμφάνισή του το 1998. Είχε 32 megabyte μνήμη. Παρ’ όλο τις καλές πωλήσεις, η βιομηχανία του copyright επιτέθηκε στον δημιουργό της, Diamond Multimedia, μέχρι λήθης: ενώ η δικαστική διαμάχη ακυρώθηκε, η εταιρεία δεν μπόρεσε να ανακάμψει από το βάρος της υπεράσπισής της. Οι δικηγόροι αυτής της βιομηχανίας προσπάθησαν με επιθετικό τρόπο να καταφέρουν την απαγόρευση των συσκευών MP3.
Στο τέλος του αιώνα, οι απόστολοι του copyright ασκούν πίεση για ένα νέο νόμο στις ΗΠΑ, τον Digital Millennium Copyright Act (DMCA), ο οποίος θα σκότωνε το διαδίκτυο και τα κοινωνικά μέσα εισάγοντας την ευθύνη του μεσάζοντα — στοχεύοντας στην καρδιά τα κοινωνικά δίκτυα. Μετά μόνο από μεγάλες προσπάθειες η βιομηχανία τεχνολογίας κατάφερε να αποφύγει την καταστροφή εισάγοντας την «μειωμένη ευθύνη» η οποία προστατεύει τις τεχνικές εταιρείες (που φιλοξενούν τα εν λόγω δίκτυα) εφόσον καταγγείλουν τους τελικούς χρήστες κατόπιν αιτήματος.
Το διαδίκτυο και τα κοινωνικά μέσα ξέφυγαν από την παραλίγο σφαγή από τη βιομηχανία του copyright, και δεν έχουν ανακάμψει ακόμα πλήρως.
Μόλις μετά από την αρχή του νέου αιώνα, η χρήση των συσκευών ψηφιακής εγγραφής θεωρείτο ως κλοπή διότι επέτρεπε την παράληψη των διαφημιστικών μηνυμάτων (λες και δεν το έκανε κανείς αυτό πριν).
Το 2003, η βιομηχανία του copyright προσπάθησε να παρέμβει στο σχεδιασμό του HDTV, με ένα «broadcast flag» (κυριολεκτικά «σημάδεμα εκπομπής») το οποίο θα έθετε παράνομη την κατασκευή συσκευής ικανή να αντιγράψει ταινίες που έχουν «σημαδευτεί». Στις ΗΠΑ, το FCC («Federal Communications Commission» «Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών») ως εκ θαύματος αποδέχτηκε αυτήν την αίτηση, αλλά το project κατέληξε να γίνει στάχτη από τους δικαστές, οι οποίοι δήλωσαν ότι υπερέβαινε την εξουσία τους.
Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι έχουμε έναν αιώνα εξαπάτησης, έναν αιώνα που φέρνει στο φως την εσωτερική κουλτούρα της βιομηχανίας του copyright. Με κάθε εμφάνιση μιας νέας τεχνολογίας, η βιομηχανία του copyright έμαθε να κλαίει σαν πεινασμένο μωρό, και σχεδόν κάθε φορά κατάφερε να κάνει το νομοθέτη να κατευθύνει προς αυτήν τα χρήματα των συνεισφερόντων ή να περιορίσει τις ανταγωνιστικές βιομηχανίες. Και κάθε φορά που η βιομηχανία του copyright κατάφερνε να το κάνει, αυτή η συμπεριφορά όλο και ενδυναμωνόταν.
Έφτασε η στιγμή η βιομηχανία του copyright να χάσει τα προνόμιά της, κάθε αμοιβή που εισπράττει, να εκδιωχθεί από τη φωλιά της και να στρωθεί στη δουλειά, και να μάθει να λειτουργεί σε μια αγορά ελεύθερη και ισότιμη.
Πηγή: elkosmas.gr

Οι κριτικοί λογοτεχνίας απέκτησαν το δικό τους ηλεκτρονικό αρχείο στον κόμβο του ΕΚΕΒΙ

Το Αρχείο Κριτικών Λογοτεχνίας αποτελεί τη βάση για τη μελέτη, την ανίχνευση και την προβολή των πνευματικών προσωπικότητων που προσέφεραν καθοριστικά στα επόμενα βήματα της νεοελληνικής γραμματείας μέσα από το κριτικό έργο τους. Χάρη στην οξύνοια, τη φιλολογική και συγγραφική τους υποδομή αποτέλεσαν ρυθμιστικό παράγοντα στην εξέλιξη της ποίησης και της πεζογραφίας, της μετάφρασης, του δοκιμιακού λόγου.
Πρόκειται για ένα αρχείο σε διαρκή εμπλουτισμό με πρόσωπα και κείμενα ενισχύοντας τη φιλέρευνη διάθεση του αναγνωστικού κοινού αλλά και εξυπηρετώντας την αναζήτηση αρχειακών δεδομένων σε σπουδαστές, ερευνητές, συγγραφείς και επαγγελματίες του εκδοτικού κλάδου.
Το Αρχείο Κριτικών Λογοτεχνίας βρίσκεται στον κόμβο του ΕΚΕΒΙ (http://www.ekebi.gr/). Παραθέτει μια σειρά από κατατοπιστικά στοιχεία (χρονολόγιο, αποσπάσματα βιβλιοκρισιών, δείγμα λογοτεχνικής γραφής, καταλόγους εργοβιογραφίας) για κριτικούς που προσέφεραν με την πένα τους στην επισκόπηση της λογοτεχνίας του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Τα κείμενα προέρχονται μέσα από περιοδικά, επιθεωρήσεις, στήλες εφημερίδων, αφιερωματικούς τόμους.

Με την έναρξη λειτουργίας του το αρχείο προσφέρει υλικό για τους εξής κριτικούς: Τέλλο Αγρα, Αλκη Θρύλο (Ελένη Ουράνη), Ανδρέα Καραντώνη, Κλέωνα Παράσχο, Πέτρο Χάρη και Αιμίλιο Χουρμούζιο. Στη συνέχεια αναμένεται η παρουσίαση περισσότερων κριτικών με στόχο τον εμπλουτισμό του αρχείου και τη συνολική κάτοψη της ελληνικής βιβλιοκριτικής.
Δείτε το αρχείο, εδώ: critics.ekebi.gr
Πηγή: ΕΚΕΒΙ

Παρασκευή, Νοέμβριος 25, 2011

Παγκόσμια ψηφιακή βιβλιοθήκη για τυφλούς

Εκδότες από τη Νότιο Αφρική, τη Γαλλία, τη Μ. Βρετανία και τις ΗΠΑ, υπέγραψαν συμφωνία για τη διάθεση ψηφιακών κειμένων σύγχρονων συγγραφέων σε άτομα με προβλήματα όρασης.


Σε συνέντευξη τύπου της Διεθνούς Ένωσης Εκδοτών (IPA) κατά τη διάρκεια της Έκθεσης Βιβλίου στη Φρανκφούρτη, δόθηκε η ευκαιρία σε πολλούς εταίρους να δώσουν το στίγμα προόδου για το πρόγραμμα Tigar ("Trusted Intermediary Global Accessible Resources"), μια ψηφιακή βιβλιοθήκη δηλαδή, η οποία θα διαθέτει από κοινού ψηφιακά κείμενα που θα προορίζονται για τυφλούς και για άτομα με προβλήματα όρασης. Πέρα από τους κυριότερους γάλλους εκδότες (Hachette, Editis, Gallimard, Albin Michel, La Martinière, Liana Levi, Minuit και Quae), επτά εκδοτικοί οίκοι από τη Νότιο Αφρική (ανάμεσα στους οποίους, MacMillan και Random House) ήταν οι πρώτοι που υπέγραψαν τη συμφωνία αυτή και ακολούθησαν οι Harper Collins και η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου στις ΗΠΑ καθώς και οι Harper Collins UK, Hachette UK, Pearson και Random House στη Μ. Βρετανία.


Οριοθετείται έτσι ένα νέο στάδιο συνεργασίας σε διεθνές επίπεδο, για τη διάθεση ψηφιακών κειμένων σε άτομα με προβλήματα όρασης.


Τα ψηφιακά κείμενα θα διατίθενται μέσω εξουσιοδοτημένων ενώσεων και οργανισμών κάθε χώρας.




ABEKT e-opac -Νέα διαδικτυακή υπηρεσία του ΕΚΤ για τη διάθεση ψηφιακού περιεχομένου βιβλιοθηκών

Τη νέα διαδικτυακή υπηρεσία "ΑΒΕΚΤ e-opac" για τη διαχείριση και τη διάθεση ψηφιακού περιεχομένου βιβλιοθηκών ανέπτυξε και ξεκίνησε να διαθέτει πιλοτικά το ΕΚΤ. Η υπηρεσία αφορά τη διαχείριση βιβλιογραφικών εγγραφών και του αντίστοιχου πλήρους ψηφιακού περιεχομένου, καθώς και τη διαδικτυακή τους διάθεση μέσα από ένα ευέλικτο και ιδιαίτερα φιλικό περιβάλλον αναζήτησης και πλοήγησης.


Μέσω της υπηρεσίας η οποία αναπτύσσεται στο πλαίσιο της νέας έκδοσης του συστήματος αυτοματισμού βιβλιοθηκών ΑΒΕΚΤ του ΕΚΤ, διατίθενται ήδη οι ψηφιακές συλλογές των Δημόσιων Κεντρικών Βιβλιοθηκών Σερρών, Λιβαδειάς, Κόνιτσας και Ρεθύμνου. Οι συλλογές των βιβλιοθηκών αυτών διατίθενται από τις παρακάτω διευθύνσεις:


ABEKT e-opac για τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών: http://eopac-serrelib.abekt.gr
ABEKT e-opac για τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς: http://eopac-liblivadia.abekt.gr
ABEKT e-opac για τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Κόνιτσας: http://eopac-libkonitsa.abekt.gr
ABEKT e-opac για τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρεθύμνου: http://eopac-librethymno.abekt.gr


To ψηφιακό περιεχόμενο των 4 βιβλιοθηκών (συνολικά, 1.644 τεκμήρια με περισσότερες από 420.000 σελίδες) έχει ήδη αποσταλεί για ένταξη στην ευρωπαϊκή ψηφιακή βιβλιοθήκη Europeana, με βάση τις προδιαγραφές διαλειτουργικότητας της.


Το ΕΚΤ διαθέτει τις παραπάνω συλλογές κατ' αντιστοιχία με το μοντέλο παροχής εφαρμογών ως ολοκληρωμένης υπηρεσίας (Software as a Service), στο πλαίσιο της μακροχρόνιας συνεργασίας του ΕΚΤ με τις ελληνικές βιβλιοθήκες.


Με τη σταδιακή διεύρυνση της δράσης αυτής σε περισσότερες βιβλιοθήκες, το ΕΚΤ συμβάλει στην αύξηση του διαθέσιμου ελληνικού ψηφιακού περιεχομένου στο Διαδίκτυο, προς όφελος τόσο των χρηστών όσο και των βιβλιοθηκών.


Περισσότερα στη διαδικτυακή θέση: http://abekt.ekt.gr/abekt/eopac/

Δευτέρα, Νοέμβριος 07, 2011

Ανοικτή Πρόσβαση

George Glo created the doc: "ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΣΤΑ FM (Eκπομπή 30ης Οκτωβρίου 2011)"

Η ραδιοφωνική εκπομπή της Ένωσης Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων & Επιστημόνων Πληροφόρησης και της Βιβλιοθήκης του Δήμου Ηρακλείου Αττικής κάθε Κυριακή κοντά σας, 10 - 12 το πρωϊ, μέσα από τη συχνότητα του Επικοινωνία 94 FM Ραδιόφωνο Δήμου Ηρακλείου Αττικής.

Eπιμέλεια - Παρουσίαση: Γιώργος Γλωσσιώτης, Φρόσω Παυλίδου, Δημήτρης Πολίτης.


Η εκπομπή της Κυριακής 30ης Οκτωβρίου ήταν αφιερωμένη στην Ανοικτή Πρόσβαση με την ευκαιρία της πραγματοποίησης εκδηλώσεων στο πλαίσιο της Εβδομάδας Ανοικτής Πρόσβασης (24 – 30 Οκτωβρίου 2011) η οποία αποτελεί ένα παγκόσμιο γεγονός που διοργανώνεται για 4η συνεχή χρονιά και συνιστά μια ευκαιρία για την ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα να ενημερωθεί για τα οφέλη της, να μοιραστεί σχετικές εμπειρίες και γνώσεις και να βοηθήσει στην ευρύτερη προβολή και προώθηση της ιδέας της Ανοικτής Πρόσβασης ως ένα νέο τρόπο επιστημονικής επικοινωνίας.

Είχαμε τη πολύ μεγάλη τιμή και χαρά να συνομιλήσουμε με τον Καθηγητή του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Αθηνών & Πρόεδρο του Ερευνητικού Κέντρου «Αθηνά» κ. Γιάννη Ιωαννίδη.

Ο διακεκριμένος πανεπιστημιακός δάσκαλος εκπροσωπεί, όπως και πολλοί άλλοι, το επιστημονικό πρόσωπο της σύγχρονης Ελλάδας, που παρά τις ποικίλες δυσκολίες και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, διαθέτει πάθος, οραματισμό και σπουδαία επιτεύγματα να επιδείξει.

Στην ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μας παραχώρησε μίλησε για την ανάγκη της Ανοικτής Πρόσβασης που οδηγεί στον εκδημοκρατισμό της γνώσης, παρέχοντας την άμεση κι ελεύθερη πρόσβαση στις δημοσιεύσεις και δεδομένα του επιστημονικού τομέα, καθώς επίσης και στα δεδομένα του δημόσιου τομέα.

Ενώ το τρέχον κόστος των συνδρομών των ερευνητικών βιβλιοθηκών σε παγκόσμιο επίπεδο ανέρχεται στα 8-9 δις δολάρια, η ΑΠ παρέχει, με ένα υποπολλαπλάσιο κόστος, άμεσα μετρήσιμα οφέλη όπως: τη μεγαλύτερη προβολή της ερευνητικής δουλειάς ενός επιστήμονα, την επέκταση της επιστημονικής γνώσης και μεθοδολογίας στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τις ευκαιρίες για καινοτομία από μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο χώρο της τεχνολογίας, την ανάμιξη και ανάδειξη του πολίτη-επιστήμονα στα επιστημονικά τεκταινόμενα, και τη συμμετοχή επιστημόνων από φτωχότερες χώρες στην παγκόσμια έρευνα.

Η ΑΠ δε σημαίνει χαμηλότερη ποιότητα δημοσιεύσεων, ούτε λιγότερες αναφορές, όπως πολύ συχνά ακούγεται. Η ποιότητα της δημοσίευσης παραμένει σταθερή, άπαξ και οι διαδικασίες κρίσης παραμείνουν ίδιες. Οι αναφορές ήταν και είναι πάντα θέμα εκπαίδευσης της ακαδημαϊκής κοινότητας και αποτελούν ορθόγωνο θέμα με την ελεύθερη πρόσβαση.

Σημαντικός παράγοντας στην πραγμάτωση της ΑΠ αποτελούν οι τεχνολογικές υποδομές των αποθετηρίων, που σε συνδυασμό με την ηλεκτρονική επικοινωνία και το διαδίκτυο παρέχουν άμεση πρόσβαση σε επιστημονικά τεκμήρια. Τα ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια διαθέτουν αποθετήρια, τα οποία αποτελούν πλέον βασικό μέρος του επιχειρησιακού τους μοντέλου, προβάλλοντας αποκλειστικά το επιστημονικό έργο του ιδρύματος.

Το τμήμα της Πληροφορικής και Τηλ/νιών του Πανεπιστημίου Αθηνών ηγείται και συντονίζει τα τελευταία έξι χρόνια τα ευρωπαϊκά προγράμματα DRIVER (2005-2009) και OpenAIRE/OpenAIREplus (2009-2013). Το DRIVER έχτισε και οργάνωσε, σε τεχνικό και ανθρώπινο επίπεδο, την ευρωπαϊκή υποδομή των ιδρυματικών αποθετηρίων δημιουργώντας μια πύλη αναζήτησης που συγχρονισμένα συσσωρεύει πηγές από 315 αποθετήρια και διαθέτει περίπου 6 εκατομμύρια επιστημονικά τεκμήρια. Το OpenAIRE, με 42 εταίρους που αντιπροσωπεύουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, χρησιμοποιείται από την ευρωπαϊκή επιτροπή για τη συσσώρευση επιστημονικών δημοσιεύσεων που ανήκουν στο έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο. Το OpenAIREplus προχωράει ένα βήμα παραπέρα, συνδέοντας τις δημοσιεύσεις ΑΠ με τα αντίστοιχα δεδομένα που τις παρήγαγαν.
Τονίστηκε ο σημαντικός ρόλος του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης με τις δράσεις, υπηρεσίες, προϊόντα που προσφέρει αλλά και ως εκπρόσωπος της επιστημονικής κοινότητας της Ελλάδας σε διεθνή προγράμματα που αφορούν την Ανοικτή Πρόσβαση (π.χ. OpenAIRE).

O κος Ιωαννίδης, σαν μέλος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης, τόνισε ότι με τις προσπάθειες ψηφιοποίησης του τεράστιου όγκου του υλικού της και τη μεταστέγασή του στο νέο χώρο, το ίδρυμα ξαναβρίσκει σταδιακά τη χαμένη του αίγλη. Ο σκοπός είναι να αποτελέσει την κορωνίδα του πνευματικού κόσμου της χώρας, όντας πρωτοπόρα στο χώρο των εξελίξεων, ένας από αυτούς η πολιτική κι εφαρμογή της ΑΠ.

Ο Διευθυντής της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου Δρ. Φίλιππος Τσιμπόγλου σε τηλεφωνική του παρέμβαση αναφέρθηκε στις δράσεις των Κυπριακών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών και ειδικότερα της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου για την προώθηση της Ανοικτή Πρόσβασης, οι οποίες συνοψίζονται σε πέντε σημεία:

  • Απόφαση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Κύπρου για υποστήριξη της Διακήρυξης του Βερολίνου για την Ανοικτή Πρόσβαση στη Γνώση των Θετικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών.

  • Ανάπτυξη ιδρυματικού καταθετηρίου ανοικτής πρόσβασης για τις παραγόμενες επιστημονικές δημοσιεύσεων από το ακαδημαϊκό προσωπικό του Πανεπιστημίου Κύπρου.
  • Συμμετοχή σε κινήσεις και κοινοπραξίες προώθησης οικονομικών μοντέλων
  • δημοσίευσης σε περιοδικά ανοικτής πρόσβασης στη Φυσική υψηλών ενεργειών (SCOAP3) και βιο-ιατρική (Biomed Central), υποστήριξη του ευρετηρίου των περιοδικών ανοικτής πρόσβασης (DOAJ).
  • Ανάπτυξη θεματικού καταθετηρίου ανοικτής πρόσβασης Ε-ΒιΒα, της ελληνικής βιβλιοθηκονομικής βάσης με την δημοσιεύσεις στο χώρο της βιβλιοθηκονομίας / επιστήμης πληροφόρησης σε Ελλάδα και Κύπρο.

  • Η συμμετοχή στα πανευρωπαϊκά προγράμματα Open AIRE και OpenAIRE plus για τη διάδοση και υποστήριξη σε τοπικό επίπεδο της ανοικτής πρόσβασης στα αποτελέσματα της χρηματοδοτούμενης έρευνας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.


Αναφορά έγινε επίσης στις ανάλογες δράσεις της Βιβλιοθήκης του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου και στην ειδική εκδήλωση που οργανώνει στις 3 Νοεμβρίου και είναι αφιερωμένη στην ανοικτή πρόσβαση.

Ο Δρ. Φίλιππος Τσιμπόγλου τόνισε τη σημασία που έχουν για την σημερινή οικονομική συγκυρία οι συνεχείς επιτυχίες του Τμήματος Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Αθηνών που έχει αναδειχθεί από τους εταίρους και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως ο αναγνωρισμένος συντονιστής τέτοιων έργων πανευρωπαϊκής εμβέλειας για σειρά ετών.
Στη συνέχεια συνδεθήκαμε τηλεφωνικά με την Πάτρα όπου συνομιλήσαμε τηλεφωνικά με τον Παναγιώτη Γεωργίου συντονιστή των ψηφιακών δράσεων της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Πατρών.

Το Πανεπιστήμιο Πατρών είναι από τα πρώτα Ιδρύματα και Φορείς στην Ελλάδα που ασχολήθηκαν με την Ανοικτή Πρόσβαση στην επιστημονική πληροφορία, από το 2004 με τη ψηφιακή συλλογή «Κοσμόπολις» που αφορούσε περιεχόμενο από παλιά ελληνικά περιοδικά του 19ου και του 20ου αιώνα. Οι δράσεις της Βιβλιοθήκης και του Πανεπιστημίου των Πατρών εστιάζονται σε τρεις άξονες. Πρώτος άξονας είναι αυτός των πολιτικών, ο δεύτερος άξονας είναι οι υπηρεσίες που παρέχονται και ο τρίτος άξονας είναι οι κοινωφελείς ενέργειες, δηλαδή ενέργειες προς την κοινότητα της Ανοικτής Πρόσβασης.
Το Πανεπιστήμιο Πατρών εδώ και αρκετά χρόνια έχει υιοθετήσει μία πολιτική υποχρεωτικής κατάθεσης των μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών στο ιδρυματικό καταθετήριο του Ιδρύματος. Επίσης από πέρυσι έχει βγάλει απόφαση η Σύγκλητος που συνιστά, δεν υποχρεώνει αλλά συνιστά στα μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου να καταθέτουν, να αρχειοθετούν τις επιστημονικές τους δημοσιεύσεις στο ιδρυματικό καταθετήριο και επίσης πολλά άλλα Τμήματα του Πανεπιστημίου, ήδη, υποχρεώνουν τους φοιτητές να καταθέτουν ακόμα και τις διπλωματικές εργασίες τους στο ιδρυματικό καταθετήριο ώστε να διατηρούνται αυτά τα ψηφιακά τεκμήρια. Τέλος, το Πανεπιστήμιο εδώ και τρία χρόνια έχει υπογράψει και τη διακήρυξη του Βερολίνου για την Ανοικτή Πρόσβαση, μια διεθνή πρωτοβουλία σε Ευρωπαϊκό και Διεθνές πλέον επίπεδο για την προώθηση της Ανοικτής Πρόσβασης.

Σε επίπεδο υπηρεσιών έχει αναπτυχθεί μία μεγάλη γκάμα υπηρεσιών Ανοικτής Πρόσβασης με τις συλλογές ψηφιακού υλικού «Κοσμόπολις», «Πλειάς», «Δανϊηλίδα», που προσφέρουν πρόσβαση σε περιεχόμενο ιστορικής αξίας, παλιά ελληνικά περιοδικά κ.λπ. Παράλληλα στο ιδρυματικό καταθετήριο, «Νημερτή» καταχωρούνται, αρχειοθετούνται όλες οι επιστημονικές δημοσιεύσεις και γενικά το επιστημονικό υλικό που παράγεται μέσα στο Πανεπιστήμιο Πατρών, διπλωματικές διατριβές, αναφορές, μελέτες και ό,τι άλλο μπορεί να είναι και ιστορικό αρχείο προβλέπεται σε λίγο καιρό. Το ιδρυματικό καταθετήριο του Πανεπιστημίου Πατρών την προηγούμενη χρονιά έλαβε και μια μεγάλη διάκριση, ουσιαστικά βγήκε το πρώτο από τα ελληνικά καταθετήρια στην παγκόσμια κατάταξη των ιδρυματικών αποθετηρίων.

Μια άλλη μεγάλη δράση υπηρεσίας είναι η «Πασιθέη», που συνιστά πλατφόρμα ηλεκτρονικών εκδόσεων Ανοικτής Πρόσβασης, που λειτουργεί με την υποστήριξη της βιβλιοθήκης μας. Αυτή τη στιγμή εκδίδονται τρία επιστημονικά περιοδικά Ανοικτής Πρόσβασης ελληνικά, και βρίσκονται μέχρι το τέλος του χρόνου, αρχές του επόμενου, να εκδοθούν άλλα τρία με τέσσερα περιοδικά. Η υπηρεσία αυτή παρέχεται τόσο εντός, στα μέλη του Πανεπιστημίου, όσο και σε επιστημονικό προσωπικό και ερευνητικό δυναμικό εκτός Πανεπιστημίου για περιοδικά που εκδίδονται από άλλους φορείς.

Επίσης, λειτουργεί εδώ και τέσσερα χρόνια η «Δεξαμενή» που ουσιαστικά αφορά ένα ψηφιακό αρχείο ελληνικών περιοδικών που συνεχίζουν να εκδίδονται σε έντυπη μορφή, αλλά εμείς αναλαμβάνουμε την ψηφιοποίησή του, την ευρετηρίασή του και τη διάθεσή του σε καθεστώς Ανοικτής Πρόσβασης στο web.

Η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Πατρών μέσω της συνεργασίας του κ. Π. Γεωργίου και της κας Φιόρης Παπαδάτου, παρακολουθεί τις εξελίξεις στο ζήτημα της Ανοικτής Πρόσβασης στην Ελλάδα και μάλιστα το 2009 συνέταξαν την αναφορά για την υφιστάμενη κατάσταση της Ανοικτής Πρόσβασης στην Ελλάδα, η όποια εκδόθηκε σε ένα βιβλίο από το Ισπανικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογίας.

Επίσης υπάρχει συνεργασία στο πλαίσιο του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών και με το DOAJ, το Directory of Open Access Journals. Σε εθνικό επίπεδο σαν Ίδρυμα όπως υπογράμμισε ο κ. Π. Γεωργίου έχουμε αναλάβει τον προέλεγχο των ελληνικών περιοδικών που αιτούνται την ευρετηρίασή τους μέσα από το ευρετήριο και φυσικά την προηγούμενη εβδομάδα ολοκληρώσαμε και διαθέσαμε και στο κοινό το ελληνικό interface του DOAJ, της υπηρεσίας αυτής Ανοικτής Πρόσβασης.

Τέλος, για όλες αυτές τις υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε για τα ηλεκτρονικά περιοδικά και τις ηλεκτρονικές εκδόσεις χρησιμοποιούμε, συνεισφέρουμε στο Public Knowledge Project που έχει ετοιμάσει και το Open Journal Systems, είναι μία εφαρμογή η οποία χρησιμοποιείται για έκδοση ηλεκτρονικών περιοδικών. Εμείς συνεισφέρουμε στην προσπάθεια αυτή μεταφράζοντας καινούργιες εκδόσεις στα ελληνικά και τις διαθέτουμε, φυσικά, στην παγκόσμια κοινότητα.

Ανάμεσα στα νέα/ειδήσεις για τις δραστηριότητες των ελληνικών και κυπριακών βιβλιοθηκών και όχι μόνο που ανακοινώθηκαν ξεχώρισαν:

  • Η δημιουργία Λέσχης Ανάγνωσης στη Βιβλιοθήκη του Δήμου Ηρακλείου Αττικής στο πλαίσιο της αντίστοιχης πρωτοβουλίας της Ένωσης Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων & Επιστημόνων Πληροφόρησης και του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου για δημιουργία Λεσχών Ανάγνωσης σε βιβλιοθήκες.

  • Η πραγματοποίηση ημερίδας για την Ανοικτή Πρόσβαση από τη Βιβλιοθήκη του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου την Πέμπτη 3 Νοεμβρίου στο πλαίσιο της καθιερωμένης ετήσιας εκδήλωσης 24ώρες Βιβλιοθήκη (2 – 4 Νοεμβρίου).

  • Οι εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν στις βιβλιοθήκες του Δήμου Θεσσαλονίκης από τις 31 Οκτωβρίου – 6 Νοεμβρίου στο πλαίσιο του προγράμματος «Ημέρες Βιβλιοθηκών» που ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 25 Νοεμβρίου 2011.

  • Η σημαντική ελληνική παρουσία στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης (12 – 16 Οκτωβρίου 2011) με τη συμμετοχή 15 εκδοτικών οίκων στο εθνικό περίπτερο που οργάνωσε το υπουργείο Πολιτισμού και το ΕΚΕΒΙ με τη συνεργασία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εκδοτών Βιβλιοπωλών.


Πηγή: George Glo posted in Βιβλιοθήκες στα FM - Libraries on FM.
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΣΤΑ FM

facebook - Κοπιάστε στην παρέα μας

Google Scholar Citation Counter

Αποποίηση Ευθυνών